Wiele kobiet na pewnym etapie ciąży słyszy: konieczne u Pani jest rozwiązanie ciąży poprzez wykonanie cięcia cesarskiego. Niektóre odetchną z ulgą (bo boją się porodu naturalnego), a niektóre nie będą mogły się pogodzić z myślą, że ich dziecko przyjdzie na świat w sposób ,,nienaturalny’’.

Poród dokonany poprzez cięcie cesarskie to bez dwóch zdań ingerencja z zewnątrz. Jest to operacja polegająca na rozcięciu powłok brzucha i mięśni macicy. Wykonywana jest oczywiście w znieczuleniu, choć bardzo rzadko w znieczuleniu ogólnym. Najczęściej pacjentki znieczulane są od pasa w dół, tak aby podczas porodu zachowały świadomość. Poniżej postaram się przedstawić pozytywne i negatywne aspekty porodu dokonanego poprzez cięcie cesarskie.

Plusy porodu dokonanego poprzez cesarskie cięcie

• zabieg nie jest bolesny, nie wymaga od mamy w zasadzie żadnego zaangażowania
• dziecko przychodzi na świat w 15-20 minut
• zaplanowane cięcie pozwala mamie się do niego odpowiednio przygotować
• zaplanowane cięcie powinno przebiegać bez problematycznie
• pochwa i krocze pozostają nietknięte
• w uzasadnionych sytuacjach cięcie cesarskie może być jedynym sposobem na przyjściem dziecka na świat
• dziecko nie będzie miało ściśniętej, zaczerwienionej główki. Będzie mniej zmęczone
• nie istnieje ryzyko niedotlenienie dziecka lub utknięcia w drogach rodnych
• nie ma ryzyka zainfekowania dziecka florą bakteryjną mamy – jeśli jest ona nieprawidłowa
• rana po prawidłowo przeprowadzonym cięciu jest niewielka i nie szpeci ciała, bo jest bardzo nisko umiejscowiona

 {:PAGE_BREAK;:}

Minusy porodu dokonanego poprzez cesarskie cięcie

• do zabiegu zaplanowanego musisz się przygotować: konieczne jest wykonanie EKG, lewatywy, umycie ciała specjalnym płynem, nie można jeść kilka – kilkanaście godzin prze zabiegiem
• istnieje strach przed znieczuleniem, rozcięciem powłok brzusznych, ewentualnymi powikłaniami np. uszkodzeniem jelit, krwotokiem
• zrastające się powłoki brzucha i mięśnie macicy powodują ból, a w niektórych przypadkach zrosty ,,bolą’’ przez długie lata po porodzie
• po cięciu pozostaje blizna – może oszpecać ciało, gdy została wykonana w pośpiechu np. w nagłym przypadku
• po zabiegu mama wolniej dojdzie do siebie, istnieje konieczność leżenia w łóżku najczęściej na sali pooperacyjnej. Po około 12 godzinach odłącza się cewnik, pacjentka może się napić, dokonuje się tzw. pionizacji – pacjentka próbuje wstać
• po zabiegu przychodzi chwila, gdy znieczulenie ,,puszcza’’, wtedy zaczyna boleć brzuch, często barki i kręgosłup (efekt znieczulenia), pojawia się obawa przed kichnięciem lub kaszlnięciem
• w zależności od stanu pacjentki czas kiedy dostanie dziecko pod swoją opiekę jest bardzo różny
• w większości przypadków przez pierwszą dobę mamie nie można pić, jeść, kąpać się
• istnieje konieczność wietrzenia rany (nie może być zastawiona przez majtki lub spodnie), tak aby szybko się zagoiła i żeby nie doszło do żadnego zakażenia
• rana na brzuchu jest bardzo bolesna, utrudnia podniesienie się z łóżka, siadanie, zajmowanie się dzieckiem: karmienie, podnoszenie, przytulanie
• dla niektórych mam niemożność bycia z dzieckiem choćby przez kilka godzin po porodzie jest dużym obciążeniem psychicznym i może doprowadzić do pojawienia się objawów depresji poporodowej
• bardzo często istnieje problem z pojawieniem się u mamy mleka, a u dziecka z wyrobieniem prawidłowego odruchu ssania
• dla dziecka takie nagłe wyjęcie ze środowiska, w którym przebywało przez 9 miesięcy jest na pewno pewnego rodzaju szokiem
• mama w pierwszych dobach będzie potrzebowała pomocy kogoś z rodziny. Rodząc w szpitalu nie liczmy na to, że położna będzie stała koło naszego łóżka i będzie na nasze każde zawołanie

Kończąc chciałabym zaznaczyć, że podane tutaj informacje nie mają na celu pomóc przyszłym mamom w podjęciu decyzji, jak będą rodzić – o tym drogie Panie powinien zawsze zadecydować lekarz położnik.  Wskazania do cesarskiego cięcia znajdziecie w innym naszym artykule kilkając tutaj.
 

Każdy jeden plus i minus będzie miał na pewno wydźwięk bardzo osobisty bowiem to jak oceniamy poród jest zależne od nas samych. Jeśli lekarz położnik zadecyduje o wykonaniu cięcia cesarskiego to nie bój się. Nie jest to zgodne z prawem natury, ale jeżeli to ma być jedyny sposób, aby Twoje dziecko przyszło na świat całe i zdrowe to czy nie warto? Nie oznacza to jednak, że mamy rodzące poprzez cesarskie cięcie powinny czuć się gorsze. Cięcia cesarskiego się nie wybiera (przynajmniej to nie pacjentki powinny o tym decydować!). To lekarze, wskazania, przebieg ciąży, życie i zdrowia dziecka tutaj decydują. Należy się z tym pogodzić i dać dziecku jak najwięcej miłości.