Lunatykowanie kojarzy się przede wszystkim z dziećmi, czy może występować u dorosłych? Czy sennowłóctwo jest chorobą? Czy należy je leczyć?

Czym jest lunatykowanie?

Sennowłóctwo, inaczej lunatyzm bądź somnambulizm to zjawisko klasyfikowane przez psychiatrów jako parasomnia, czyli element występujący nieprawidłowo podczas snu nocnego. Charakteryzuje się zaburzeniem świadomości, pojawiającym się nagle i manifestującym się aktywnością o różnym nasileniu. Epizody lunatykowania pokryte są całkowitą niepamięcią.

Czy sennowłóctwo jest chorobą tylko dzieci?

Lunatykowanie pojawiające się okresowo u dzieci i mijające wraz z wiekiem można tłumaczyć niedojrzałością ośrodkowego układu nerwowego i uznać za pewnego rodzaju fizjologię. U dzieci nie jest chorobą. W przypadku, gdy zjawisko to utrzymuje się i regularnie powtarza w wieku dorosłym, z całą pewnością prawidłowe nie jest i należy skonsultować się z lekarzem psychiatrą.

Jak wygląda lunatykowanie?

Somnambulik „budzi się” ze snu, lecz tylko w zakresie pewnych neuronów, pozostałe nadal śpią. Czasami wstaje z łóżka i zaczyna chodzić, czasami po prostu siada i patrzy w przestrzeń, a czasem wykonuje bardziej precyzyjne czynności, jak pisanie. Oczy takie człowieka są otwarte i „widzą”, ponieważ chodząc, nie potyka się o przedmioty na jego drodze. Lunatyk może wyglądać przerażająco, bo mimo pozornej „przytomności”, kontakt z nim jest utrudniony, aczkolwiek możliwy do nawiązania. Czasami luntykowanie kończy się niebezpiecznie dla zdrowia,nawet życia somnambulika, ponieważ może opuścić budynek, w którym się znajduje, udać się w bliżej nieznane miejsce i do swego łóżka nie powrócić.Częściej jednak wraca z podróży do miejsca snu i rano budzi się, nie pamiętając, co zaszło w nocy. Nie rzadko zdarza się, iż lunatyk wychodzi przez okno i wówczas kończy się to tragicznie. Uważa się, że somnambulik jest zdolny do wszystkiego, łącznie z morderstwemskrajnych przypadkach.

Kiedy najczęściej zaczyna się somnambulizm?

Najczęściej występuje w jednej trzeciej początkowej długości snu. Zwykle ludzie zaczynają lunatykować w trakcie snu wolnofalowego – NREM. Zjawisko najczęściej dotyczy dzieci, częściej chłopców, przede wszystkim w wieku 5-10 lat.

Czy sennowłóctwo wymaga diagnostyki?

W przypadku lunatykowania u dzieci, zaleca się cierpliwość i postawę wyczekującą. Kluczową kwestią jest zapewnienie bezpieczeństwa takiemu somnambulikowi, na przykład wykręcając klamki z okien. Powtarzające się epizody lunatykownaia u dorosłych wymagają diagnostyki. Wykonuje się wówczas badanie EEG- elektroencefalografię, rejestrujące czynność mózgu. U somnambulików charakterystyczne jest występowanie jednocześnie fal snu głębokiego, snu płytkiego, a także snu bardzo głębokiego, wręcz patologicznego, mianowicie fal delta. Oznacza to w skrócie, że część mózgu śpi bardzo głęboko, a inna część nie, stąd dziwne zachowanie lunatyka.

Jak leczy się somnambulizm?

Sennowłóctwo u dorosłych leczy się za pomocą psychoterapii, leków przeciwdepresyjnych i technik relaksacyjnych, jak hipnoza. Zaleca się unikanie sytuacji prowokujących głęboki sen, a mianowicie silnego stresu, nadużywania alkoholu czy dużego zmęczenia organizmu.