Najczęściej cholesterol rozpatrywany jest w kategoriach zbyt wysokiego poziomu tego składnika w organizmie pacjenta i konieczności jego ograniczenia. Czy jednak osoby, których wyniki badań laboratoryjnych wskazują na znacznie poniżej normy poziom cholesterolu, rzeczywiście są powodem do zadowolenia?

Normy dotyczące poziomu cholesterolu

Cholesterol jest związkiem chemicznym, który występuje w tkankach i osoczu krwi. Pełni ważną rolę w organizmie człowieka i jest niezbędny do jego prawidłowego funkcjonowania. Całkowity cholesterol dzieli się na frakcję HDL „dobrą” oraz LDL „złą”. Poziom cholesterolu zależny jest od wielu czynników, m.in. wieku, prowadzonej diety, aktywności fizycznej czy ogólnego stanu zdrowia.
 

W Polsce przyjmuje się następujące normy stężenia cholesterolu:
 

• do 200 mg/dl – prawidłowe stężenie cholesterolu całkowitego,
• do 130 mg/dl – prawidłowe stężenie frakcji LDL cholesterolu u pacjentów bez nadwagi, prowadzących normalną dietę,
• do 100 mg/dl – prawidłowe stężenie frakcji LDL cholesterolu u pacjentów po zawale, udarze i z chorobą niedokrwienną serca,
• do 70 mg/dl – prawidłowe stężenie frakcji LDL cholesterolu dla pacjentów z cukrzycą,
• od 40 mg/dl – prawidłowe stężenie frakcji HDL cholesterolu dla zdrowych mężczyzn,
• od 50 mg/dl – prawidłowe stężenie frakcji HDL cholesterolu u zdrowych kobiet,
• od 60 mg/dl – prawidłowe stężenie frakcji HDL cholesterolu u osób chorujących na schorzenia układu krążenia.

Zawsze wyniki badań laboratoryjnych dotyczące cholesterolu powinny być zatem rozpatrywane przez lekarza indywidualnie, znającego historię choroby pacjenta, po przeprowadzeniu z nim wywiadu środowiskowego.

Zbyt niski poziom cholesterolu

O zbyt niskim poziomie cholesterolu możemy mówić, kiedy stężenie cholesterolu całkowitego jest mniejsze niż 100-120 mg/dl. Pamiętając o tym, że cholesterol jest ważny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu człowieka, ponieważ wykorzystuje się go przy przyswajaniu witaminy D3 oraz do produkcji hormonów płciowych i innych, należy zawsze sprawdzić, co jest przyczyną takiego stanu pacjenta.

To dzięki cholesterolowi można wchłaniać tłuszcze z pożywienia, przyswajać witaminy, usuwać z organizmu niebezpieczne toksyny i produkować żółć. Jest silnym przeciwutleniaczem i stanowi osłonę przed nowotworami. Jego niedobór prowadzi do zachwiania wykorzystania serotoniny i może prowadzić do depresji pacjenta. Niski poziom cholesterolu może spowodować pojawienie się lub zaostrzenie choroby afektywnej dwubiegunowej, prowadzić do zachowań agresywnych i gwałtownych. U pacjentów z takimi wynikami częściej pojawiają się infekcje, stają się mniej odporni na udar, choroby wątroby oraz gruźlicę.