Jedną z dość często występujących wad wrodzonych serca jest tzw. dziura w sercu, czyli ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej serca (ASD). Wada ta występuje u 3 do 14% osób. Polega na niedomknięciu przegrody międzyprzedsionkowej serca. Dziura w sercu jest wadą, którą należy bezwzględnie leczyć, bowiem nieleczona w przyszłości może stać się wielkim problemem, który może doprowadzić nawet do śmierci w młodym wieku.

Rodzaje dziur serca
Istnieją różne rodzaje ubytku w przegrodzie przedsionkowej serca. Zaliczamy do nich:

• otwór w sercu typu dołu owalnego. Jest to ubytek typu wtórnego, który jest jednym z najczęściej występujących ubytków,
• otwór w sercu typu żyły głównej,
• otwór w sercu typu zatoki wieńcowej,
• otwór w sercu typu kanału przedsionkowo-komorowego, ubytek pierwotny.

Przyczyny
Wady wrodzone dziur w sercu u noworodków pojawiają się już w życiu płodowym. Bezpośrednia przyczyna powstania tej wady serca nie została jeszcze dobrze poznana. Na zachorowanie bardziej narażone są dzieci kobiet, które będąc w ciąży chorowały na toksoplazmozę lub różyczkę, na cukrzycę, oraz dzieci z rodzin, w których zdarzały się wady serca.

Objawy
Objawy jakie występują przy tego typu wadzie uzależnione są od wielkości przecieku występującego między przedsionkami serca. Jeśli ubytek będzie niewielki objawy mogą nie wystąpić. Dziurę w sercu można wykryć między innymi wtedy kiedy pojawią się:

• szmery nad sercem,
• rozdwojenie tonu serca,
• inne występujące zmiany osłuchowe.

Duże i długotrwałe ubytki mogą powodować między innymi: nadciśnienie płucne, częste zapalenia płuc, zapalenie wsierdzia, powiększenie wątroby, obrzęki, duszności.

Diagnoza
Wszelkie niepokojące zmiany w zachowaniu dziecka, jak na przykład: trudności w oddychaniu, słyszalne szmery w sercu podczas badania lekarskiego mogą świadczyć o chorobie. W celu potwierdzenia wady należy wykonać odpowiednie badania. Do jednych z bardziej popularnych, którego wykonanie stwierdza wystąpienie wady jest echo serca, czyli badanie echokardiograficzne. Dodatkowo można zastosować także rezonans magnetyczny serca lub tomografię komputerową. Do innych badań, które są wskazane do wykonania należy: EKG i RTG.

Leczenie
Małe ubytki, które nie zagrażają zdrowiu i życiu nie są leczone. Jedynie podlegają obserwacji i okresowym badaniom. W niektórych przypadkach wystarczy jedynie samo leczenie farmakologiczne. Cięższe podlegają leczeniu operacyjnemu na otwartym sercu lub na załataniu dziury za pomocą Amplatzera. Jest to metoda mało inwazyjna, która polega na przezskórnym zastosowaniu zapinki.
{:PAGE_BREAK;:}
Amplatzer
Ubytki ASD typu II zamykane są za pomocą implantu zwanego Amplatzerem w znieczuleniu ogólnym. Wykonywany zabieg jest kontrolowany przez bezprzełykowe badanie echokardiograficzne. Implant jest wprowadzany do serca przez żyły lub tętnicę.
U poszczególnych pacjentów występują ubytki różnej wielkości, których wielkość oceniana jest za pomocą specjalnego cewnika z balonikiem.

Po zabiegu pacjent pozostaje w szpitalu przez okres od 5 do 7 dni. Przez pierwsze miesiące musi stosować oszczędny tryb życia, a przez około pół roku podaje mu się Aspirynę.
Poza tym objęty jest kontrolą lekarską. Pierwsza po zabiegu wizyta kontrolna ma miejsce po miesiącu, później po 3 i 6 miesiącach. Do kolejnych kontroli pacjent musi zgłaszać się raz w roku.
Zamknięcie ubytku tą metodą jest bardzo szczelne u prawie wszystkich pacjentów, u których wykonano zabieg.

Często Amplatzer przez lekarzy porównywany jest do parasolki, która się otwiera i zamyka. Implant, który stosuje się do zamknięcia ubytku przegrody międzyprzedsionkowej jest wykonany z materiału doskonale przyjmowanego przez organizm ludzki. Gdzieś około po pół roku od zabiegu implant zostaje obrośnięty ciałem.

Do zamknięcia tą metodą nadają się:

• ubytki położone centralnie z co najmniej 5 mm marginesem otaczającej tkanki,
• ubytki przednio-górne,
• średnica ubytku nie może przekroczyć wielkości 38 mm

Obecnie od kilkunastu lat metoda zamykania ubytku międzyprzedsionkowego u dzieci z zastosowaniem implantu Amplatzera, z dużym powodzeniem jest stosowana w szpitalu dziecięcym przy ulicy Litewskiej w Warszawie.