STAVERAN wskazany jest do stosowania, aby wyeliminować nadkomorowe zakłócenia rytmu serca (nadkomorowej tachykardii napadowej, migotania i trzepotania przedsionków z szybką aktywnością komór z wyeliminowaniem zespołów preekscytacji Wolff-Parkinson-White’a i Lown-Ganong-Levine’a w przełomach nadciśnieniowych, w ciężkiej niewydolności wieńcowej, która wywołana jest skurczem naczyń wieńcowych).

STAVERAN działa zatrzymująco na transport napływowy jonów wapnia do komórek mięśnia serca i komórek warstwy mięśniowej naczyń w wyniku czego dochodzi do zwolnienia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, ograniczenia pracy i popytu mięśnia serca na tlen, do rozszerzenia naczyń i ograniczenia oporu obwodowego. Ponadto powoduje rozszerzenie naczyń wieńcowych. Wykazuje się skutecznością w nadkomorowych zakłóceniach rytmu, łącznie z arytmią której przyczyną jest niedokrwienie mięśnia sercowego. Wchodzi w skład IV grupy preparatów przeciwarytmicznych, co wiąże się z tym, że zatrzymuje intensyfikowanie i skrócenie czasu trwania potencjału czynnościowego w komórkach przewodzących bodźce. Działa hipotensyjnie na ciśnienie krwi skurczowe oraz rozkurczowe. Preparat wydalany jest przede wszystkim dzięki aktywności nerek. Po zastosowaniu najwyższe stężenie we krwi obserwuje się po upływie blisko 1-2 godzin.

– preparat wskazany do stosowania doustnego, w czasie spożywania posiłku bądź niedługo po nim
– w zależności od rodzaju zaburzeń zdrowotnych stosuje się dawkę z zakresu 40-120 mg x 3-4/24h
– nie należy przyjmować dawki większej niż 480 mg/24h.

– obserwuje się hipotonię, spowolnienie rytmu serca, blok przedsionkowo-komorowy, częstoskurcz, bóle i zawroty głowy, rzadko drgawki, mdłości, wrażenie pełności w żołądku, przy nadwrażliwości na preparat skurcz krtani bądź oskrzeli wraz z pokrzywką i swędzeniem skóry