SINGULAIR jest preparatem wskazanym w przypadku leczenia wspomagającego astmy u osób z astmą długotrwałą o nasileniu niewielkim bądź przeciętnym przy braku wyraźnych efektów leczniczych podczas stosowania innych preparatów. Zalecany dzieciom i młodzieży w wieku 2-5 lat (dawka 4 mg) lub 6-14 (dawka 5 mg) i osób dorosłych (dawka 10 mg) cierpiących na astmę długotrwałą o niewielkim nasileniu, w czasie trwania której nie wymagane jest bądź niemożliwe przyjmowanie kortykosteroidów wziewnych. Stosowany także w profilaktyce astmy oskrzelowej, przy której skurcz oskrzeli powodowany jest aktywnością fizyczną.

SINGULAIR należy do kategorii preparatów przeciwastmatycznych. Przeznaczony jest do stosowania ogólnego. Stanowi silnie działającego antagonistę wybiórczego cysteinylowego receptora leukotrienowego CysLT1. Zawarty w leku monteluksat zatrzymuje skurcz oskrzeli, którego powoduje dostawanie się do nich LTD4 wykazującego znaczne właściwości zapalne. Efekt w postaci rozszerzenia oskrzeli pojawia się w ciągu 120 minut od momentu zastosowania preparatu. Działa na zatrzymanie początkowego i późnego etapu odpowiedzi skurczowej na obecność czynnika uczulającego. Ogranicza ilość granulocytów kwasochłonnych we krwi obwodowej, ogranicza poziom eozynofilów w układzie oddechowym i we krwi obwodowej. Wpływa korzystnie na kontrolę kliniczną astmy. Najwyższe stężenie leku pojawia się po 3 godzinach od momentu przyjęcia preparatu. Procesy metaboliczne mają miejsce w wątrobie, a proces wydalania odbywa się przede wszystkim z żółcią.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego, wieczorem
– w przypadku osób dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia zaleca się 1 tabl. – 10 mg/24h
– w przypadku dzieci i młodzieży w wieku 6-14 lat 1 tabl. do rozgryzania i żucia 5 mg/24h
– w przypadku dzieci w wieku 2-5 lat 1 tabl. do rozgryzania i żucia 4 mg/24h.
 

– często występuje (w zależności od wieku pacjenta) ból brzucha, ból głowy
– pojawiają się również problemy ze snem, omamy, rozdrażnienie, nadpobudliwość, zawroty głowy, uczucie senności, czucie opaczne, hipostezje, drgawki, nadmierne bicie serca, luźny stolec, przesuszenie śluzówki jamy ustnej, niestrawność, mdłości, torsje, wzrost czynności aminotransferaz, bóle mięśniowo i stawowe, obrzęki, złe samopoczucie i inne