SANDIMMUN NEORAL wskazany jest w profilaktyce oraz leczeniu przeszczepów, a także przy endogennym zapaleniu naczyniówki gałki ocznej, zespole nerczycowym, reumatoidalnym zapaleniu stawów oraz łuszczycy i atopowym zapaleniu skóry.

SANDIMMUN NEORAL należy do grupy leków immunosupresyjnych, zatrzymuje początkową aktywację limfocytów T i blokuje syntezę cytokin albo uaktywnia ich geny na etapie transkrypcji. Preparat łączy się ze śródkomórkowym polipeptydem i powoduje powstanie tworu łączącego się ze śródkomórkową fosfatazą oraz zatrzymuje jej czynność jako enzymu, która jest niezbędna do uaktywnienia cytoplazmatycznej podjednostki czynnika jądrowego aktywowanych limfocytów T. Limfocyty te nie mogą wniknąć do jądra komórkowego w wyniku czego dochodzi do zatrzymania ich procesu dojrzewania i kontrolowanej przez nie transkrypcji genów dla Il-2. Cyklosporyna sprawia, ze zostaje wydłużony czas przeżywania alloprzeszczepów skóry, serca, nerki, trzustki, szpiku kostnego, jelita cienkiego i płuc u zwierząt. Po zastosowaniu doustnym preparat przenika z przewodu pokarmowego. Najwyższe jego stężenie obserwuje się we krwi po upływie blisko 1-6 godzin od momentu zażycia leku. Cyklosporyna rozkładana jest w wątrobie do znacznej liczby metabolitów. Proces wydalania ma głównie miejsce z żółcią.

– zaleca się, aby lek był stosowany jedynie pod nadzorem lekarzy, którzy posiadają doświadczenie w prowadzeniu przypadków poddawanych leczeniu immunosupresyjnemu
– ustaloną przez lekarza dawkę, dostosowaną do występujących u pacjenta dolegliwości podaje się w 2 dawkach, w odstępie 12 godzin.

– skutki uboczne są zależne od wielkości przyjmowanej dawki i przemijają po jej zmniejszeniu
– najczęściej występuje nadmierne owłosienie, drżenie, zakłócenia funkcjonowania nerek bądź wątroby, nadmiernie wysokie ciśnienie, uczucie zmęczenia, przerost dziąseł, dolegliwości jelitowo-żołądkowe, wrażenie pieczenia dłoni i stóp
– może dojść także do nieodwracalnego uszkodzenia nerek