Preparat wskazany jest przy nadciśnieniu tętniczym i niewydolności serca (w ramach leczenia pomocniczego). Stosowany również w profilaktyce zaburzeń aktywności lewej komory i niewydolności serca u osób po ostrym zawale serca.

RANOPRIL należy do grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny. Jego działanie opiera się głównie na zatrzymywaniu aktywności osoczowego układu renina-angiotensyna-aldosteron w wyniku zahamowania czynności enzymu konwertazy angiotensyny I w naczynioskurczową angiotensynę II. W rezultacie dochodzi do obniżenia poziomu angiotensyny II w osoczu , co powoduje ograniczone właściwości skurczowe wobec naczyń oraz ograniczenie produkcji aldosteronu. Przy nadciśnieniu tętniczym, preparat działa hipotensyjnie zarówno w pozycji leżącej jak i siedzącej. Po zażyciu doustnym lek w ¼ przenika z przewodu pokarmowego, odbywa się to bez względu na obecność treści pokarmowych. Najwyższe stężenie we krwi pojawia się po 6 godzinach. Nie ulega rozkładowi w organizmie. Proces wydalania ma miejsce natomiast przede wszystkim dzięki aktywności nerek.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– dokładną dawkę ustala lekarz dostosowując ją indywidualnie do każdego pacjenta
– zazwyczaj zaczyna się leczenie od dawki 2,5-10 mg/24h (w zależności od schorzenia), następnie ją zwiększając aż do osiągnięcia skutecznej wielkości.

– najczęściej pojawiają się bóle i zawroty głowy, luźny stolec, kaszel, mdłości, uczucie zmęczenia, hipotonia,
– rzadko ma miejsce niedokrwienie mózgu bądź zawał serca, nadmierne bicie serca, częstoskurcz, bóle brzucha, niestrawność, przesuszenie śluzówki w jamie ustnej, zakłócenia świadomości, czucie opaczne, zaburzenia smaku, problemy ze snem, żółtaczka, stan zapalny trzustki, torsje, katar, schorzenia oskrzeli, wypadanie włosów, zmiany skórne o charakterze uczuleniowym, niewydolność seksualna, zaburzenia mikcji