RAMIPRIL PFIZER jest preparatem stosowanym w celu ograniczenia umieralności o zachorowalności z powodów sercowo-naczyniowych u osób, które znajdują się w grupie znacznego ryzyka z zaburzeniami sercowo-naczyniowymi bądź cukrzycą typu II z dodatkowymi czynnikami ryzyka. Ponadto zalecany jest przy nadciśnieniu tętniczym samoistnym oraz nefropatii kłębuszkowej, której występowanie nie jest wywołane cukrzycą. Stosowany również jako środek ograniczający umieralność z powodu zaburzeń sercowo-naczyniowych u osób z małą do przeciętnej niewydolności serca, po przebytej ostrej fazy zawału sercowego.

Metabolizm ramiprylu odbywa się w wątrobie, gdzie przekształca się w aktywną formę –ramipirylat. Stanowi on inhibitor enzymu zmieniającego angiotensynę I w angiotensynę II. Aktywna forma ramiprylu sprawia, że zmniejszeniu ulega stężenie angiotensyny II oraz aldosteronu. Zmniejsza więc ciśnienie krwi u osób z nadciśnieniem, zarówno w pozycji stojącej jak i siedzącej. Pierwsze efekty działanie leku zauważalne są już po upływie 60 minut od momentu zażycia i utrzymuję się do 24 godzin. Najwyższe stężenie ramiprylu obserwuje się po 1 godzinie, ramiprylatu natomiast 2-4 godzinach. Po przyjęciu doustnym preparat szybko przenika z przewodu pokarmowego i nie wpływa na to w żaden sposób obecność pokarmu. Wydalana głównie dzięki aktywności nerek (60%), reszta z kałem.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego, bez względu na posiłki
– lek należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza specjalisty – w zależności od choroby leczonej preparatem przyjmuje się dawkę z przedziału 1,25-2,5 mg na początku kuracji, z czasem dawkę można zwiększać lub zmniejszać
– nie stosować dawki większej niż 10 mg/24h.
 

– często pojawia się suchy, drażniący kaszel
– niezbyt często ma miejsce ból głowy, uczucie zmęczenia, choroba afektywna jednobiegunowa, amencja, stany lękowe, niewydolność seksualna, spadek popędu seksualnego, problemy ze słuchem, trudności z utrzymaniem równowagi, stany zapalne spojówek, hipotonia ortostatyczna, mdłości, anoreksja, zmiany skórne o charakterze uczuleniowym, wzrost czynności enzymów wątrobowych, zaburzenia funkcjonowania nerkowego
– rzadko obserwuje się uczucie senności, problemy ze snem, drażliwość, uczucie niepokoju, zaburzenia węchu/smaku, zaburzenia wzroku, stany zapalne śluzówki jamy ustnej, dławica piersiowa, dolegliwości jelitowo-żołądkowe, zaburzenia hematologiczne i inne