MADOPAR HBS wskazany jest w przypadku leczenia choroby Parkinsona, a także przeznaczony do stosowania w przypadku zespołu niespokojnych nóg (idiopatycznego i związanego z niewydolnością nerek).

MADOPAR HBS należy do grupy leków przeciwparkinsonowski. Stanowi połączenie lewodopy i benserazydu. Lewodopa jest źródłem dopaminy, której deficyt występuje przy chorobie Parkinsona. Ze względu na to, że w wyniku obwodowej dekarboksylacji lewodopy ograniczone zostają efekty jej działania i pojawiają się skutki uboczne, stosuje się lewodopę z inhibitorem tej reakcji – benserazydem, zatrzymującym obwodową dekarboksylację lewodopy. Najwyższe stężenie preparatu we krwi obserwuje się po upływie 2-3 godzin i jest ono mniejsze o jakieś 20-30% niż w porównaniu z postaciami leku tradycyjnymi. Lek w takiej formie uwalnia bez ustanku substancje aktywne.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– dokładną dawkę ustala lekarz specjalista, dostosowując ją indywidualnie do każdego pacjenta (leczenie należy zaczynać stopniowo).

– obserwuje się zintensyfikowanie symptomów RLS, bóle i zawroty głowy, zakażenie przebiegające z podwyższoną temperaturą ciała, nieżyt nosa, stany zapalne oskrzeli, przesuszenie śluzówki w jamie ustnej, mdłości, luźny stolec, arytmię, wzrost ciśnienia tętniczego, anoreksję, chorobę afektywną jednobiegunową, nadpobudliwość, stany lękowe, problemy ze snem, halucynacje, urojenia, tymczasowy brak orientacji, uczucie senności, torsje, wzrost czynności aminotransferaz wątrobowych, wzrost stężenia azotu mocznikowego we krwi, zmiana koloru moczu