DIURAMID przeznaczony jest do stosowania przy jaskrze (długotrwałej z otwartym kątem przesączenia, wtórnej bądź z zamkniętym kątem przesączenia), krótkotrwałych obrzękach związanych z występowaniem niewydolności serca albo spowodowanej preparatami leczniczymi, padaczce (petit mal u dzieci, grand mal, postacie mieszane) oraz ostrej chorobie wysokościowej.

Preparat należy do grupy antagonistów anhydrazy węglanowej. Działa zatrzymująco na anhydrazę, czego rezultatem jest ograniczenie resorpcji zwrotnej sodu i wody. Acetazolamid wykazuje właściwości moczopędne, które zanikają po trzech dniach używania leku. Po zaprzestaniu na kilka dni stosowania preparatu, przy ponownym jego zażyciu, właściwości diuretyczne zostają przywrócone. Acezolamid powoduje, że wzrasta liczba usuwanego potasu, sodu, magnezu, wapnia, fosforanów i wodorowęglanów. Ogranicza produkcję cieczy wodnistej w związku z tym obniżone zostaje ciśnienie wewnątrzgałkowe. Po zastosowaniu doustnym stosunkowo dobrze przenika z przewodu pokarmowego, a najwyższe stężenie we krwi obserwuje się po upływie 1-3 godzin od momentu podania. Proces wydalania ma miejsce dzięki aktywności nerek.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– dokładną dawkę w zależności od dolegliwości ustala lekarz
– przy jaskrze dawka wynosi 1 tabl. (250 mg) x 1-6/24h (w zależności od rodzaju jaskry)
– przy padaczce zazwyczaj 8-30 mg/kg m.c./24h przyjmowane w 1-4 dawkach; optymalna dawka wynosi 1,5-4 tabl. ( u dzieci nie należy stosować więcej niż 3 tabl./24h)
– przy obrzękach zaleca się na początku 1-1,5 tabl./24h lub na 48h
– przy ostrej chorobie wysokościowej zaleca się 2-4 tabl./24h w dawkach podzielonych (przyjmując preparat na dzień lub dwa przed wspniaczką)

– obserwuje się czucie opaczne, problemy ze słuchem bądź szumy uszne, brak łaknienia, zakłócenia smaku, mdłości, torsje, luźny stolec, częste oddawanie dużych ilości moczu, zakłócenia równowagi elektrolitowej, ustępująca krótkowzroczność, pokrzywka, krew w moczu, cukromocz, zwiększona wrażliwość na światło, objawy nadwrażliwości, piorunująca martwica wątroby, porażenie wiotkie, anafilaksja, podwyższenie temperatury ciała, poważne zmiany w liczbie poszczególnych składników krwi (spadek), kolka nerkowa i wątrobowa, skazy krwotoczne, zespół Lyella, rumień wielopostaciowy