DIKLONAT P

Wskazania DIKLONAT P

DIKLONAT stosowany domięśniowo wykorzystywany jest w przypadku bólu o dużym nasileniu wywołanym zapaleniem bądź zwyrodnieniem przebiegającym wraz z reumatyzmem, zesztywniającym zapaleniem stawów kręgosłupa, zapaleniem kości i stawów, zapaleniem stawów kręgosłupa, zespołem bólowym mającym związek ze zmianami w kręgosłupie, reumatyzmie pozastawowym, a także przy poważnych atakach dny; kolce nerkowej i wątrobowej, ostrych atakach migrenowych, bólach oraz zapaleniach będących powikłaniem pourazowym bądź pooperacyjnym. DIKLONAT stosowany dożylnie zalecany przy leczeniu oraz w profilaktyce bólu pooperacyjnego w szpitalu.

Działanie DIKLONAT P

DIKLONAT jest preparatem łączącym właściwości niesteroidowych leków przeciwzapalnych z właściwościami przeciwbólowymi. Ponadto działa zwalczając stany zapalne oraz obniżając temperaturę ciała. Diklofenak zatrzymuje czynność cyklooksygenazy prostaglandynowej oraz zmniejsza zdolność zlepiania się trombocytów. Po zastosowaniu stosunkowo dobrze przenika do układu krwionośnego. Najwyższe stężenie we krwi osiąga po upływie blisko 20 minut od momentu zastosowania leku. Rozkład preparatu odbywa się w wątrobie, w wyniku czego powstają metabolity, których proces wydalania możliwy jest głównie dzięki aktywności nerek. Reszta wydalana jest z żółcią i kałem.

Dawkowanie DIKLONAT P

– preparat przeznaczony do stosowania domięśniowego i dożylnego
– dokładną dawkę ustala lekarz specjalista, dostosowywując ją do występujących u pacjenta dolegliwości
– przeważnie zalecana dawka wynosi 75 mg (1 amp.) jednorazowo, a w ostrzejszych przypadkach dawkę zwiększyć do 150 mg czyli 2 amp.
 

Przeciwwskazania DIKLONAT P

– w wyniku stosowania leku mogą wystąpić zaburzenia w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego w postaci dolegliwości jelitowo-żołądkowych, stanów zapalnych śluzówki żołądka/dwunastnicy, zapaleń przełyku, mdłości, bólu brzucha, luźnego stolca zwykle o charakterze przejściowym, zaparć,
– obserwuje się też ból i zawroty głowy, zatrzymywanie sodu, objawy nadwrażliwości skórnej, skurcze oskrzeli, białko w moczu, oliguria, zaburzenia w czynnościach nerek (martwica brodawek nerkowych, zespół nerczycowy i inne), wzrost aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny we krwi.
– a także zanotowano przypadki krwotoków miesiączkowych, poważnych bólach brzucha w czasie miesiączki, skurczach macicy, stanach zapalnych pochwy