DIAZEPAM jest preparatem przeznaczonym do stosowania w przypadku doraźnego leczenia stanów lękowych, rzucawki ciężarnych, tężca i zwiększonego napięcia mięśni. Ponadto wykorzystywany jako środek uspokajający oraz przy premedykacji. Znajduje także zastosowanie jako lek wspomagający w przypadku określonych typów padaczki.

DIAZEPAM jest lekiem, który zawiera diazepam charakteryzujący się właściwościami odpowiadającym za łagodzenia stanów lękowych oraz drgawek, uspokojenie, działanie nasenne i relaksację mięśni szkieletowych, co ma najprawdopodobniej związek z zatrzymywaniem neuroprzekaźnika GABA. Jego działanie w ośrodkowym układzie nerwowym obejmuje układ limbiczny, podwzgórze i wzgórze w związku z czym może prowadzić nie tylko do uspokojenia czy snu, ale nawet śpiączki. Przypuszczalnie tego rodzaju działanie leku ma związek z allosferyczną interakcją receptorów błonowych z receptorami GABA w wyniku czego dochodzi do otwarcia kanałów chlorowych i zwiększonego przewodzenia jonów chlorkowych do wewnętrznej części komórek nerwowych. Rezultatem tego jest hiperpolaryzacja błon i zatrzymanie aktywności komórek nerwowych. Po zastosowaniu doustnym diazepam w szybkim tempie i prawie w całkowitej postaci przenika z przewodu pokarmowego. Najwyższe stężenie we krwi leku obserwuje się po upływie blisko 15-20 minut od momentu podania leku. Przemiany metaboliczne diazepamu mają miejsce w wątrobie. Proces wydalania ma miejsce przede wszystkim dzięki aktywności nerek.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– dokładną dawkę ustala lekarz specjalista dostosowując ją indywidualnie do każdego pacjenta
– zazwyczaj stosowana dawka wynosi 0,25-0,5 mg/kg mc..
 

– zazwyczaj obserwuje się uczucie zmęczenia, senności, spadek aktywności intelektualnej i szybkości reakcji, osłabienie mięśni, niezborność ruchów, zaburzenia chodzenia, amencję, spowolnienie mowy, drżenie rąk
– pojawia się przesuszenie śluzówki jamy ustnej, bóle i zawroty głowy, nadmierne pragnienie, stany obrzękowe języka, specyficzny smak w ustach, dolegliwości jelitowo-żołądkowe, zmniejszony lub zwiększony apetyt, zmiany wagi, defekty wątroby, retencja moczu, problemy podczas mikcji, nieotrzymanie moczu, stany obrzękowe, działanie hipotensyjne, częstoskurcz, wzrost produkcji oskrzelowe, spłycenie oddechu, problemy ze wzrokiem, zaburzenia czucia, nadpobudliwość, stany euforyczne, ból głowy, zwiększona wrażliwość na światło, stany skurczowe mięśni, bóle stawowe, spadek popędu seksualnego, zakłócenia cyklu menstruacyjnego lub/i owulacji, zwiększenie gruczołów sutkowych, zmiany skórne o charakterze uczuleniowym, reakcje paradoksalne, zaburzenia hematologiczne
– lek przy dłuższym stosowaniu może uzależniać (zarówno psychicznie jak i fizycznie)
– gwałtowne zakończenie kuracji lekiem może prowadzić do pojawienia się symptomów zespołu abstynencyjnego