CUPRENIL wskazany jest przy zatruciach miedzią, nieorganicznymi związkami rtęci, ołowiem, złotem, cynkiem, a także przy chorobie Wilsona oraz cystynurii. Zalecany również u osób cierpiących z powodu schorzeń skórnych i tkanki łącznej o charakterze autoimmunologicznym, zwłaszcza w części przypadków reumatyzmu odpornego na inne terapie.

Penicylamina należy do substancji, które wychwytują cząsteczki metali, głównie miedzi i nieorganicznych związków rtęci, arsenu, ołowiu, złota, wapnia i cynku. Tworzące się w ten sposób kompleksy rozpuszczają się w wodzie, a wydalane zostają dzięki aktywności nerek. Preparat sprawia, że ograniczeniu ulega liczba immunoglobulin, a także kompleksów immunologicznych u osób cierpiących na schorzenia o charakterze autoimmunologicznym. Ponadto zatrzymuje wzrost tkanki łącznej. Stosunkowo dobrze przenika z przewodu pokarmowego, a najwyższe stężenie we krwi obserwuje się po upływie około 2 godzin.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego, przed posiłkiem
– dawka powinna zostać dostosowana do indywidualnych potrzeb i dolegliwości pacjentów
– przeważnie dawka wynosi 4-6 tabl., przypadku zaistnienia takiej konieczności dopuszczalne nawet 4 g czyli 16 tabl./24h podane w kilku dawkach
– w przypadku dzieci powyżej 0,5 roku zaleca się 25 mg/kg mc./24h.
 

– na początku kuracji preparatem może dojść do wzrostu wrażliwości skóry i wystąpieniu związanych z tym symptomów takich jak: powolne gojenie się ran, pokrzywka, swędzenie skóry, podwyższona temperatura, bóle mięśni i stawów
– niekiedy obserwuje się zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego (mdłości, torsje, uaktywnienie się wrzodów żołądka i dwunastnicy), poważne zmiany w liczbie poszczególnych składników krwi, krwinki lub białko w moczu, zespół nerczycowy
– bardzo rzadko występuje wypadanie włosów, żółtaczka zastoinowa, miastenia, stany zapalne trzustki, defekt nerwu wzrokowego