BI-PROFENID

  • Postać: 20 tabl. o zmodyfikowanym uwalnaniu
  • Rodzaj: Lek
  • Kategoria: nogi Układ kostny

Wskazania BI-PROFENID

BI-PROFENID jest preparatem skierowanym do leczenia symptomów zaburzeń reumatologicznych takich jak zapalenie reumatoidalne stawów oraz zapalenie stawów innego pochodzenia. Ponadto wskazany jest przy zapalnych stanach poza stawami, do których należą: zapalenie pochewek ścięgnistych bądź zespół bolesnego barku oraz przy zwyrodnieniu stawów i kręgosłupa, którym towarzyszy znaczny ból i poważne uniesprawnienie pacjenta.

Działanie BI-PROFENID

Preparat należy do grupy niesterodiowych leków zwalczających zapalenia, który wykazuje także oprócz właściwości przeciwzapalnych, właściwości łagodzące ból oraz stany podwyższonej temperatury ciała. Lek zatrzymuje cyklooksygenazę, enzym który odpowiada za syntezę prostaglandyn. Ponadto ketoprofen wpływa ujemnie na zlepianie się trombocytów. Po zastosowaniu dosutnym szybko przenika z przewodu pokarmowego, a jego najwyższe stężenie obserwuje się już nawet po upływie 70 minut od momentu zażycia. Ketoprofen rozkładany jest w wątrobie. W postaci metabolitów oraz niezmienionej wydalany jest przede wszystkim dzięki aktywności nerek, niewielka ilość natomiast z kałem.

Dawkowanie BI-PROFENID

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– w przypadku dorosłych i młodzieży powyżej 15 roku życia zaleca się dawkę wynoszącą 150-300 mg/24 h (w jednej lub dwóch dawkach);
– nie należy przyjmować więcej niż 300 mg/24 h
– tabletki połykać w całości, popijając wodą, w czasie posiłku.

Przeciwwskazania BI-PROFENID

– pojawiają się dolegliwości jelitowo-żołądkowe takie jak mdłości, torsje, luźny stolec, problemy z wypróżnieniem się, bóle brzucha; stany zapalne śluzówki jamy ustnej, nieżyt żołądka
– mogą także wystąpić cięższe skutki uboczne, np. wrzody trawienne, krwawienie z przewodu pokarmowego i wyjątkowo perforacja jelit
– ponadto obserwuje się reakcje nadwrażliwości skórnej czy układu oddechowego; bardzo rzadko poważniejsze postacie uczuleniowe
– pojawiają się też zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego czy układu krążenia (w postaci niskiego ciśnienia), zaburzenia nerek, wątroby oraz dróg żółciowych, a także poważne zmiany w liczbie poszczególnych składników krwi prowadzące między innymi do małopłytkowości.