AMISAN jest preparatem przeznaczonym do stosowania w przypadku schizofrenii przebiegającej z symptomami pozytywnymi i negatywnymi (również z ich dominacją).

AMISAN należy do kategorii neuroleptyków. Zawarty w nim amisulpryd łączy się selektywnie z receptorami dopaminergicznymi podtypu D2 i D3 wobec których wykazuje znaczne powinowactwo. Nie wykazuje natomiast powinowactwa do receptorów podtypów D1, D4 i D5. W przeciwieństwie do pozostałej części neuroleptyków nie wykazuje charakterystycznego dla nich powinowactwa do receptorów serotoninergicznych, α-adrenergicznych, histaminergicznych H1 ani cholinergicznych. Skutkiem ubocznym leku nie jest stan kataleptyczny. Stosowanie preparatu w postaci niewielkich dawek preferencyjnie hamuje presynaptyczne receptory D2 i D3 w rezultacie czego dochodzi do uwalniania dopaminy i efektu „odhamowania”. Po zastosowaniu doustnym amisulpryd charakteryzuje się 2 pikami najwyższego stężenia: pierwszy osiągany jest w szybkim tempie, już po blisko 60 minutach od podania preparatu, drugi pomiędzy 3 a 4 godziną od przyjęcia leku. Przemiany metaboliczne amisulprydu odbywają się w minimalnym stopniu. Proces wydalania ma miejsce natomiast przede wszystkim dzięki aktywności nerek.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– objawy pozytywne: zazwyczaj zalecana dawka wynosi 400-800 mg/24h, nie należy stosować dawki większej niż 1200 mg/24h.
– objawy negatywne: zazwyczaj zalecana dawka wynosi 50-300 mg/24h.

– często obserwuje się problemy ze snem, stany pobudzenia, niepokój, symptomy pozapiramidowe, wzrost poziomu prolaktyny we krwi, wzrost wagi
– rzadko pojawia się uczucie senności, torsje, mdłości, zaparcia, przesuszenie śluzówki jamy ustnej
– bardzo rzadko występuje ostra dystonia, późne dyskinezy, drgawki, przypadki złośliwego zespołu neuroleptycznego, hipotonia, spowolnienie pracy serca