ALLUPOL jest preparatem przeznaczonym do stosowania podczas leczenia osób cierpiących z powodu pierwotnej bądź wtórnej dny (spowodowanej wzrostem stężenia kwasu moczowego/moczanów we krwi i moczu), wtórnej hiperurykemii (która pojawia się w czasie chemioterapii i radioterapii raka), kamicy nerkowej (reemisyjnej w zespole Lesch-Nyhana).
ALLUPOL jest preparatem, który dzięki zawartości allupurinolu powoduje ograniczenie produkcji kwasu moczowego w wyniku zatrzymywania aktywności oksydazy ksantynowej, substancji katalizującej reakcję przemiany hipoksantyny do ksantyny, a następnie ksantyny do kwasu moczowego. Allopurinol działa profilaktycznie, zabezpieczając przed gromadzeniem się złogów moczanów w mięśniach, a także w cewkach i tkance śródmiąższowej nerki. Ponadto zatrzymuje proces powstawanie kamieni szczawianowych w drogach moczowych. Prawie w całej postaci przenika z przewodu pokarmowego po ustnym zażyciu. Po upływie blisko 1-6 godzin od momentu przyjęcia leku, osiąga najwyższe stężenie we krwi. Rozkładany jest w wątrobie. Wydalanie odbywa się przede wszystkim z moczem.
– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– najmniejsza zalecana dawka u osób dorosłych wynosi 1 tabl./24h
– przy łagodnej postaci dny zaleca się 1-2tabl./24h
– przy umiarkowanej postaci dny stosuje się 3-6tabl./24h
– przy ciężkich postaciach dny stosuje się najwyższą dopuszczalna dawkę, która wynosi 7-9tabl./24h w dawkach podzielonych
– jednorazowa nie powinno się zażywać więcej niż 3tabl.
– aby zapobiec wystąpieniu bądź nasileniu objawów dny należy zacząć leczenie ALLUPOL od najmniejszej dawki, którą potem należy systematycznie przynajmniej w odstępie 7 dniowym zwiększać o 1tabl.
– przy hiperurykemii wtórnej u dzieci w wieku 6-12 lat, pojawiającej się w przebiegu raka zaleca się stosowanie 3tabl/24 w kilku dawkach, u dzieci poniżej 6 roku życia zaleca się 1,5tabl. w kilku dawkach.
– na początku kuracji ALLUPOL może dojść do wystąpienia bądź nasilenia objawów dny, czemu może zapobiec poddawanie leku z kolchicyną
– pojawiają się objawy nadwrażliwości, w ostrej postaci obejmują łuszczenie się skóry, zmiany plamicowe, zespół Stevensa-Johnosona, stany zapalne naczyń krwionośnych –niezbyt często dochodzi jednak do wstrząsu anafilaktycznego
– bardzo rzadko obserwuje się limfadenopatię angioimmunoblastyczną powstałą jako rezultat biopsji z powodu powiększenia węzłów chłonnych
– sporadycznie pojawiają się mdłości i torsje, poważne zmiany w liczbie składników krwi prowadzące do między innymi do trombocytopenii i inne