ZYLLT jest stosowany w profilaktyce zakrzepów wywołanych miażdżycą u osób z zawałem mięśnia sercowego, udarem niedokrwiennym oraz zdiagnozowanym zaburzeniem tętnic obwodowych. Ponadto przeznaczony dla pacjentów z niestabilną dławicą piersiową lub zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q (podawany razem z kwasem acetylosalicylowym) oraz u tych z ostrym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST.

ZYLLT ogranicza zdolność trombocytów do zlepiania się. Klopidrogel wybiórczo zatrzymuje łączenie się ADP z jego receptorem płytkowym oraz postępującą stymulację GP IIb/IIIa, gdzie pośrednikiem jest ADP, zatrzymując zlepianie się płytek krwi. Ponadto działa zatrzymująco na agregację trombocytów, na którą wpływają inne substancje. Aktywność trombocytów zostaje zatrzymana w 40-60%, w okresie stabilności po zastosowaniu dawki 75 mg, między 3 a 7 dniami zażywania leku. Zwykle mniej więcej po upływie 5 dni od momentu przerwania kuracji lekiem, czas krwawienia i aktywność trombocytów wracają do stanu wyjściowego. Po zastosowaniu doustnym preparat stosunkowo szybko i prawie w połowie przenika z przewodu pokarmowego. Wydalany z moczem oraz z kałem.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– w przypadku osób dorosłych i pacjentów w wieku podeszłym zaleca się dawkę wynoszącą 75 mg x 1/24h, bez względu na posiłki
– w przypadku pacjentów z niestabilną dławicą piersiową lub zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q rozpocząć od dawki jednorazowej wynoszącej 300 mg, a potem kontynuować leczeniem przyjmując 75 mg (kwas acetylosalicylowy w dawce 75-325 mg/24h)
– w przypadku osób z ostrym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST zaleca się dawkę 75 mg/24h

– najczęściej pojawiają się dolegliwości jelitowo-żołądkowe i różnego rodzaju krwawienia: plamica, krew z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego, rzadziej krwiaki, krew w moczu i oczach (odnotowano kilka przypadków krwawień śmiertelnych)
– występują niekiedy poważne zmiany w liczbie poszczególnych składników krwi prowadzące do małopłytkowości, anemii plastycznej
– często mają miejsce dolegliwości jelitowo-żołądkowe
– niezbyt często obserwuje się bóle i zawroty głowy, czucie opaczne, mdłości, stany zapalne żoładka, torsje, wrzody na żołądku lub dwunastnicy, spadek liczby granulocytów obojętnochłonnych i wzrost liczby granulocytów kwasochłonnych, wysypka skórna, swędzenie
– rzadko pojawiają się zawroty głowy związane z zaburzeniami błędnika