SIOFOR wskazany jest podczas leczenia (w monoterapii bądź w skojarzeniu z innymi lekami przeciwcukrzycowymi) cukrzycy dorosłych (głównie u pacjentów z nadwagą, gdy odpowiedni styl życia nie daje oczekiwanych rezultatów).

SIOFOR należy do grupy preparatów przeciwcukrzycowych. Powoduje ograniczenie stężenia glukozy we krwi na czczo oraz po spożyciu posiłku. Nie stymuluje produkowania insuliny w związku z czym nie przyczynia się do pojawienia się hipoglikemii. Zawarta w leku metformina działa za pomocą trzech mechanizmów – ogranicza produkcję glukozy przez wątrobę zatrzymując glukoneogenezę i glikogenolizę, powoduje wzrost sensytywności na insulinę komórek mięśniowych, powiększa wychwyt obwodowy glukozy oraz jej zużycie, spowalnia przenikanie glukozy z jelit. Co więcej substancja ta stymuluje śródkomórkową syntezę glikogenu, wpływając na syntezę glikogenu. Pozytywnie oddziałuje też na przemiany metaboliczne tłuszczów, co ogranicza stężenie cholesterolu całkowitego, frakcji LDL i trójglicerydów. Po zastosowaniu doustnym preparat w niecałkowitym stopniu przenika z przewodu pokarmowego. Jego wchłanianie ogranicza obecność pokarmu. Proces wydalania ma miejsce przede wszystkim dzięki aktywności nerek.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– przeważnie zaleca się przeważnie rozpoczynanie leczenia od dawki 500 mg albo 850 mg x 2-3/24h (w czasie spożywania posiłku bądź zaraz po nim); po 10-15 dniach należy zbadać poziom glukozy we krwi i na tej podstawie ustalić stałą dawkę leku; nie należy stosować dawki większej niż 3 g/24h.
 

– bardzo często obserwuje się dolegliwości jelitowo-żołądkowe (ustępujące, pojawiają się głównie po rozpoczęciu kuracji lekiem)
– często występują zaburzenia smaku
– bardzo rzadko dochodzi do ograniczenia wchłaniania witaminy B12 oraz ograniczenia jej stężenia we krwi, kwasica mleczanowa, objawy nadwrażliwości skórnej, niezgodne z normą wyniki badań czynności wątroby, zapalenie wątro