PROFENID jest preparatem skierowanym do leczenia symptomów zaburzeń reumatologicznych takich jak zapalenie reumatoidalne stawów oraz zapalenie stawów innego pochodzenia. Ponadto wskazany jest przy zapalnych stanach poza stawami, do których należą: zapalenie pochewek ścięgnistych bądź zespół bolesnego barku oraz przy zwyrodnieniu stawów i kręgosłupa, którym towarzyszy znaczny ból i poważne uniesprawnienie pacjenta. Zalecany również w przypadku silnych bólów miesiączkowych (tabl. powl.)

Preparat należy do grupy niesterodiowych leków zwalczających zapalenia, który wykazuje także oprócz właściwości przeciwzapalnych, właściwości łagodzące ból oraz stany podwyższonej temperatury ciała. Lek zatrzymuje cyklooksygenazę, enzym który odpowiada za syntezę prostaglandyn. Ponadto ketoprofen wpływa ujemnie na zlepianie się trombocytów. Po zastosowaniu doustnym szybko przenika z przewodu pokarmowego, a jego najwyższe stężenie obserwuje się już nawet po upływie 60-90 minut od momentu zażycia (tabl. i kaps.) bądź 3 godzinach (tabl. o przedłużonym uwalnianiu). Ketoprofen rozkładany jest w wątrobie. W postaci metabolitów oraz niezmienionej wydalany jest przede wszystkim dzięki aktywności nerek, niewielka ilość natomiast z kałem.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– dokładną dawkę leku ustala lekarz, dostosowując ją indywidualnie do każdego pacjenta uwzględniając przede wszystkim jego dolegliwości
– tabletki połykać w całości, popijając wodą, w czasie posiłku.

– pojawiają się dolegliwości jelitowo-żołądkowe takie jak mdłości, torsje, luźny stolec, problemy z wypróżnieniem się, bóle brzucha; stany zapalne śluzówki jamy ustnej, nieżyt żołądka
– mogą także wystąpić cięższe skutki uboczne, np. wrzody trawienne, krwawienie z przewodu pokarmowego i wyjątkowo perforacja jelit
– ponadto obserwuje się reakcje nadwrażliwości skórnej czy układu oddechowego; bardzo rzadko poważniejsze postacie uczuleniowe
– pojawiają się też zaburzenia w funkcjonowaniu układu nerwowego czy układu krążenia (w postaci niskiego ciśnienia), zaburzenia nerek, wątroby oraz dróg żółciowych, a także poważne zmiany w liczbie poszczególnych składników krwi prowadzące między innymi do małopłytkowości.