PLEXXO zalecany jest przy padaczce i zaburzeniach afektywno dwubiegunowych
PLEXXO należy do grupy leków przeciwpadaczkowych. Lamotrygina zatrzymuje wrażliwe na różnicę potencjałów kanały sodowe. Hamuje pozostające w zależności od napięcia przewodzenie impulsów nerwowych i blokuje wadliwe uwalnianie glutaminianu, a także powodowane przez glutaminian wyładowania potencjałów czynnościowych. Lamotrygina w szybkim tempie przenika z przewodu pokarmowego. Najwyższe jej stężenie obserwowane jest po upływie 2,5 godziny od momentu zastosowania. Jej rozkład ma miejsce w wątrobie, a proces wydalania ma przede wszystkim miejsce dzięki aktywności nerek.
– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– leczenie powinno się odbywać pod nadzorem lekarza specjalisty, który w zależności od dolegliwości ustala odpowiednią dawkę
W przypadku osób dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia:
– w monoterapii stosuje się na początku 25 mg/24h przez 14 dni, później 50 mg/24h przez kolejne 14 dni a dalej zwiększać dawkę o nie więcej niż 50-100 mg na 7-14 dni; w ramach podtrzymania stosuje się 100-200 mg/24h
– przy leczeniu skojarzonym z walproinianem zaleca się na początku 25 mg co drugi dzień przez 14 dni, a potem 25 mg/24h przez kolejne 14 dni a dalej zwiększać dawkę o nie więcej niż 25-50 mg na 7-14 dni; w ramach podtrzymania stosuje się 100-200 mg/24h
– przy leczeniu skojarzonym z lekami przeciwpadaczkowymi bądź innymi środkami przyśpieszającymi metabolizm lamotryginy zaleca się na początku 50 mg/24h przez 14 dni, a potem 100 mg/24h przez kolejne 14 dni a dalej zwiększać dawkę o nie więcej niż 100 mg na 7-14 dni; w ramach podtrzymania stosuje się 200-400 mg/24h.
– bardzo często obserwuje się wysypkę skórną, bóle i zawroty głowy, zaburzenia widzenia
– występuje drażliwość, uczucie senności, zaburzenia snu, oczopląs, drżenie, ataksja, mdłości, dolegliwości jelitowo-żołądkowe, uczucie znużenia, nadpobudliwość, bóle stawów i pleców, ból
– niezbyt często pojawia się agresja
– rzadko ma miejsce zespół Stevensona-Johnsona, zapalenie spojówek