NAKOM wskazany jest w przypadku leczenia choroby Parkinsona.

NAKOM należy do grupy leków przeciwparkinsonowskich. Stanowi połączenie lewodopy ikarbidopy. Lewodopa jest źródłem dopaminy, której deficyt występuje przy chorobie Parkinsona. Ze względu na to, że w wyniku obwodowej dekarboksylacji lewodopy ograniczone zostają efekty jej działania i pojawiają się skutki uboczne, stosuje się lewodopę z inhibitorem tej reakcji – na przykład kardiodopą, zatrzymującą obwodową dekarboksylację lewodopy. Najwyższe stężenie preparatu we krwi obserwuje się po upływie 60 minut od momentu zastosowania 1 tabl. Po zastosowaniu doustnym lewodopa przenika z przewodu pokarmowego natychmiast, ale w różnym stopniu. Jej metabolizm przebiega bardzo szybko w przewodzie pokarmowym oraz wątrobie.

– preparat przeznaczony do stosowania doustnego
– dokładną dawkę ustala lekarz specjalista, dostosowując ją indywidualnie do każdego pacjenta (leczenie należy zaczynać stopniowo).

– często obserwuje się anoreksję, omamy, stan splątania, uczucie senności, zmęczenie, koszmary nocne, problemy ze snem, chorobę afektywną jednobiegunową, stany euforii, epizody psychotyczne, demencje, wzrost motywacji, dyskinezy, pląsawicę, ruchy dystoniczne, objawy pozapiramidowe, zaburzenia ruchu, efekt „on-off”, nadmierne bicie serca, arytmia, hipotonię ortostatyczną, zasłabnięcia, utratę przytomności, mdłości, torsje, przesuszenie śluzówki jamy ustnej, zaburzenia smaku
– niezbyt często pojawia się wzrost lub spadek masy ciała, ataksja, nadmierne drżenie rąk, podwyższone ciśnienie tętnicze, chrypka, ból w klatce piersiowej, zaparcia, luźny stolec, nadmierna produkcja śliny, dysfagia, wzdęcia, obrzęki, skurcze bądź drżenie mięśniowe, mocz w ciemnym kolorze
– rzadko występują zaburzenia hematologiczne, problemy z myśleniem, zwiększenie popędu seksualnego, czucie opaczne, brak ostrości widzenia, wypadanie włosów, nadpotliwość, retencja moczu i inne