Nowy lek na przerzutowego raka gruczołu krokowego

Rak prostaty, inaczej rak gruczołu krokowego jest nowotworem złośliwym, który rozwija się w gruczole krokowym – w prostacie czy w sterczu, jak inaczej gruczoł ten jest nazywany. Występuje on niestety bardzo często – jest drugim pod względem częstotliwości nowotworem złośliwym rozpoznawanym u mężczyzn w Polsce. Każdego roku w naszym kraju notuje się około 2-2,5 proc. więcej nowych zachorowań niż w latach poprzednich. Nowotwór ten może być rakiem pierwotnym, ale i mieć postać przerzutowego raka gruczołu krokowego. Stworzono nowy lek na przerzutową wersję tego nowotworu – talazoparib. Jaka jest skuteczność tego medykamentu?

Czym jest talazoparib?

Nowym lekiem na opornego na kastrację przerzutowego raka gruczołu krokowego, ma być talazoparib, czyli inhibitor PARP stosowany w monoterapii u chorych na raka leczonego wcześniej docetakselem. Lek ten wykazuje aktywność przeciwnowotworową oraz jest dobrze tolerowany przez organizm pacjentów.

lek na raka prostaty

Talazoparib przynosi pozytywne efekty u chorych z obecnością mutacji w genach naprawy DNA, szczególnie w przypadku chorych z mutacjami w genie BRCA1 lub BRCA2. Wyniki badań nad talazoparibem przedstawiono podczas odbywającego się w San Francisco w USA Genitourinary Cancers Symposium. Lek przeszedł pomyślnie pierwsze analizy pośrednie badania klinicznego fazy II TALAPRO-1.

Rekrutacja do badania

Badanie to objęło swoim 100 chorych na mCRPC, u których stwierdzono zmiany mierzalne w tkankach miękkich oraz obecność mutacji w genach DDR, m.in. ATM, ATR, BRCA1, BRCA2, CHEK2, FANCA, MLH1, MRE11A, NBN, PALB2, RAD51C. Rekrutacja do badania objęła chorych, którzy dotychczas byli leczeni za pomocą 1-2 linii chemioterapii, z których co najmniej jedna była oparta na taksanach. Jednocześnie pacjentem biorącym udział w badaniu mogła być osoba, u której stwierdzono progresję choroby podczas stosowania co najmniej jednej linii hormonoterapii w szczególności obejmującej enzalutamid lub octan abirateronu.

Przebieg badania

W trakcie badań chorzy otrzymywali lek talazoparib doustnie w dawce 1 mg na dobę, a w przypadku nieprawidłowego funkcjonowania u pacjenta nerek, dawkę zmniejszano do poziomu 0,75 mg na dobę. Leczenie prowadzono do radiologicznej progresji choroby, nieakceptowalnej toksyczności lub wycofania przez pacjenta zgody na udział w badaniu.

Efekty badań

Komitet sprawdzający efekty badania nad lekiem talazoparib orzekł, że obiektywna odpowiedź na leczenie w całej populacji badanej wynosiła 25,6 proc., a u osób z obecnością mutacji w genie BRCA1 lub BRCA2 nawet 50 proc. W całej populacji badanej wskaźnik przeżycia wolnego od progresji radiologicznej wynosił 5,6 miesiąca. W badaniu wykazano, że wśród działań niepożądanych związanych z leczeniem talazoparibem znalazły się niedokrwistość, nudności, spadek apetytu, zaparcia oraz obniżenie liczby płytek krwi.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

*

*

*