Depresja starcza

Mimo, iż depresja kojarzy się najczęściej z młodymi ludźmi, coraz częściej występuje również u osób w wieku podeszłym. W przypadku osób starszych dotkniętych depresją, występują najczęściej objawy somatyczne, zaś w przypadku osób młodych są to objawy psychiczne. Czym charakteryzuje się depresja starcza, jakie symptomy powinny wzbudzić niepokój oraz jak wygląda jej leczenie?

Depresja starcza – przyczyny wystąpienia

Jak podają dane statystyczne, aż 20% leczonych z powodu depresji to osoby w wieku emerytalnym.

depresja starcza
Depresja starcza

Etiologia depresji starczej jest bardziej rozległa niż w przypadku osób młodych borykających się z danym schorzeniem – do rozwoju choroby przyczynić się mogą wcześniejsze problemy psychiczne, cechy temperamentne oraz czynniki genetyczne i rodzinne. Depresja starcza w wielu przypadkach wynika ze stanu fizycznego zdrowia, bowiem szczególnie narażone na rozwój depresji w wieku podeszłym są osoby cierpiące na choroby sercowo-naczyniowe, choroby endokrynologiczne, nowotwory, cukrzycę czy zmagające się ze stanami po udarach. Depresja starcza wynika również z naturalnego spadku sprawności intelektualnej i motorycznej – wraz z wiekiem pogarszają się ich funkcje poznawcze, takie jak: zdolność przyswajania informacji czy pamięć. Czynnikiem, który może przyczynić się do depresji starczej jest również samotność oraz brak zainteresowania ze strony otoczenia. Przejście na emeryturę, zwiększona samodzielność wnuków czy obniżona sprawność fizyczna powoduje, iż seniorzy czują się mniej potrzebni, czego naturalną konsekwencją jest spadek poczucia własnej wartości.

Depresja starcza i jej objawy

Bardzo często pierwsze objawy depresji starczej mylone są z naturalnym spadkiem sił fizycznych oraz zdolności poznawczych u osób w podeszłym wieku – stąd też pojawiają się problemy z jednoznacznym zdefiniowaniem choroby. Depresja starcza i jej objawy mogą dotykać nie tylko sfery psychicznej, ale również samopoczucia fizycznego, w związku z czym łatwo potraktować je jako przejawy choroby somatycznej. Do typowych objawów depresji starczej zalicza się między innymi: bezsenność, zaburzenia rytu snu, otępienie, apatię, trudność z podejmowaniem samodzielnych decyzji, przygnębienie, niepokój oraz smutek. Powyższym objawom ze strony psychicznej towarzyszą również inne, mniej charakterystyczne dolegliwości (często mylone z mechanizmami starzenia), takie jak: osowiałość, chroniczne zmęczenie, cicha mowa, problemy z pamięcią i koncentracją, które są skutkiem złej kondycji psychicznej, różnego rodzaju bóle, drażliwość oraz skłonność do hipochondrii. W zaawansowanym stadium depresji starczej może pojawić się całkowita obojętność i sens w dbaniu o siebie, co może skutkować gwałtownym pogorszeniem stanu zdrowia.

Depresja starcza – leczenie

W leczeniu depresji starczej bardzo duże znaczenie ma kontakt chorego z otoczeniem oraz z bliską rodziną. Bardzo często przygnębienie i apatia, które przeradzają się w depresję starczą wynikają z poczucia samotności i opuszczenia, dlatego też tak ważne jest okazywanie zainteresowania i wspólne spędzanie czasu. Jeżeli u bliskiej osoby zauważymy pierwsze symptomy depresji warto szybko zareagować i wdrożyć podstawowe działania, takie jak: regularne telefonowanie, częstsze odwiedziny oraz oferowanie swojej pomocy poprzez zrobienie zakupów czy wspólne sprzątanie domu. Warto również zachęcić bliskich do zwiększenia aktywności – spacery, uprawianie sportu czy spotkania ze znajomymi. W przypadku początkowego stanu depresji starczej te proste i niepozorne czynności mogą przywrócić osobie starszej chęci do działania oraz radość z życia.

W przypadku ciężkiej depresji zaleca się konsultację ze specjalistą, który po przeprowadzeniu rzetelnego wywiadu może zalecić leki z grupy antydepresantów. Depresję starczą diagnozuje się nie tylko na podstawie przeprowadzonego wywiadu, ale również prostych testów, takich jak: Geriatryczna Skala Oceny Depresji Yesavage’a lub Kwestionariusza Zdrowia Pacjenta. Wśród najczęściej zalecanych form pomocy pacjentów z depresją starczą zalicza się również aktywność fizyczną, naturoterepię oraz psychoterapię.

Autor: Patrycja Trendel

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

*

*

*