Tu jesteś: Porady zdrowotne

Łupież rumieniowy - czy tylko u osób otyłych?

dodano: 06-02-2013 - lek.med. Oliwia Gorgoń- Klamke

Czy choroba skórna charakterystyczna dla otyłych może dotknąć także szczupłych? Dlaczego łupież rumieniowy częściej dotyka ludzi z nadmierna masą ciała? Czy wystarczy miejscowe leczenie? Czy można się nim zarazić? Jak można go wyleczyć?

 

Czym jest łupież rumieniowy?

Łupież rumieniowy jest chorobą dermatologiczną. Stanowi przewlekle zakażenie bakteryjne, zlokalizowane najczęściej w obrębie pachwin. Czynnikiem etiologicznym jest bakteria-  maczugowiec, w warunkach prawidłowych fizjologicznie bytujący na zdrowej skórze ludzi- Corynebacterium minutissimum.
 
Kogo choroba dotyka?
Łupież rumieniowy zdecydowanie częściej dotyczy osób dorosłych, zwłaszcza starszych mężczyzn. Do rozwoju choroby predysponuje przede wszystkim otyłość. Cukrzyca i nadmierne pocenie również zwiększają ryzyko tego schorzenia.
 
łupież rumieniowyDlaczego częściej występuje o otyłych osób?
Otyłość powoduje, iż z powodu licznych fałdów naturalna flora skórna ma możliwość zwiększonego rozrostu. Fałdy do siebie przylegają, zmniejszając wentylację, utrudniając higienę, czym sprzyjają infekcjom skórnym. Osoby otyłe również obficiej się pocą, co stanowi kolejny czynnik ryzyka. Nie oznacza to, iż ludzie szczupli na łupież rumieniowy nie chorują, aczkolwiek zdecydowanie rzadziej.
 
Czy choroba można się zarazić?
Zakaźność upieku rumieniowego jest niewielka, jednak należy pamiętać, iż jest to zakażenie bakteryjne. W związku z tym przeniesienie wywołującego je patogenu jest zawsze możliwe w wyniku bezpośredniego kontaktu ze zmianami skórnymi.
 

Jak przebiega łupież rumieniowy?

Łupież rumieniowy manifestuje się pod postacią plam rumieniowych, początkowo różowych, następnie zmieniających barwę na bardziej ciemnobrunatną. Wykwity charakteryzują się otrębiasto złuszczająca powierzchnią. Zmiany najczęściej są zlokalizowane w pachwinach, mogą również w okolicy pach i w przestrzeniach międzypalcowych, głownie stóp. Schorzenie dotyczy przede wszystkim otyłych mężczyzn, u których zmiany zajmują uda i pachwiny w miejscach przylegających do worka mosznowego, go jednak nie obejmując. Wykwitom towarzyszyć może świąd o zmiennym nasileniu. Przebieg schorzenia jest przewlekły, często trwający wiele miesięcy, a czasami nawet lata.
 

Jak należy leczyć to schorzenie?

Podstawę terapii stanowi odpowiednia higiena i pielęgnacja okolic dotkniętych zmianami chorobowymi. Zaleca się ogolenie włosów z okolic pachwin i pach. Z reguły wystarcza leczenie miejscowe maścią zawierającą antybiotyk- głównie erytromycynę. Należy ją stosować przez 14 dni. W przypadku braku poprawy bądź nawrotu zmian konieczne jest włączenie erytromycyny doustnie.

 



Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...