Tu jesteś: Porady zdrowotne

Depresja leczona i nieleczona

dodano: 20-01-2010 - aln

Depresja to choroba, która dotyka, jak donoszą statystyki, co 10-tą kobietę i co 20-tego mężczyznę, ale większość osób, nie usiłuje sobie z nią w żaden sposób radzić. Według najnowszych wyników badań, ponad 80% osób z wyraźnymi objawami depresji nie szuka pomocy u specjalisty. Dzieje się tak, dlatego, że targa nimi wstyd i obawa przed napiętnowaniem, niezrozumieniem czy wyśmianiem.

 

Osoby, które mają za sobą walkę z depresją, twierdzą, że najtrudniejszym do opanowania jest ból psychiczny towarzyszący chorobie. Wstanie z łóżka, zrobienie śniadania czy nawet konieczność ubrania się staje się wówczas wysiłkiem porównywalnym z przebiegnięciem ciężkiego maratonu.
 
Nieleczona depresja najczęściej prowadzi do prób samobójczych. Ponad 10 procent chorych taką próbę ma za sobą. Są to najczęściej osoby w wieku między 15-tym a 35-tym rokiem życia. Paradoksalnie najczęściej wybieraną porą przez samobójców (osoby chore na depresję) jest wczesna wiosna, kiedy wszystko budzi się do życia. Ponad 80 procent chorych na depresję podejmujących próby samobójcze to mężczyźni. Co prawda choroba u nich pojawia się u nich dwa razy rzadziej niż u kobiet, ale radzą sobie z nią znacznie gorzej niż kobiety i skrzętnie ukrywają ją przed bliskimi.

Nieleczona choroba, jaką jest depresja prowadzi także do znacznego obniżenia poczucia własnej wartości a przez to zmniejszenia aktywności zarówno życiowej jak i zawodowej. Osoby, z nieleczoną depresją rzadziej podejmują wyzwania, zaniżają diametralnie swoje aspiracje i cele życiowe oraz zawodowe, stają się bardziej roztargnione i mniej dokładne w wykonywanej przez nich pracy. Często osoba cierpiąca na depresję chcąc uniknąć pewnych konsekwencji płynących z zaniedbań związanych z pracą zawodową, przestaje do niej przychodzić, co tylko pogarsza znacznie jej sytuację. Niekiedy bywa tak, że osoba taka traci w końcu zatrudnienie, co z kolei przyczynia się do pogłębienia się choroby. Osoby cierpiące na nieleczoną depresję, zaniedbują też z czasem coraz bardziej obowiązki domowe, co bywa nierzadko przyczyną spięć i nieporozumień z pozostałymi domownikami. Dość często efektem, nieleczonej depresji bywa nadmierna agresja i nieumiejętność zapanowania nad złością, a także popadanie w różnego rodzaju uzależnienia oraz przechodzenie z jednej skrajności w drugą, co bywa niekiedy bardzo groźne i niebezpieczne zarówno dla samego chorego jak i dla jego najbliższych.

Jak widać na powyższych przykładach nieleczona depresja może przybrać bardzo niebezpieczne w efekcie postaci, z którymi dość trudno sobie poradzić bez pomocy specjalisty.

Depresja musi, więc być leczona pod okiem eksperta. Samodzielne próby pozbycia się jej ze swojego życia, mogą przynieść więcej szkód niż pożytku. Jeśli więc całymi tygodniami czujemy się przygnębieni, pojawiają się przy tym u nas takie objawy jak:
  • Bezsilność
  • Uporczywe uczycie osamotnienia
  • Nagły brak apetytu
  • Brak zainteresowania otoczeniem
  • Poczucie „osaczenia”
  • Strach przed kolejnym dniem
  • Niechęć do wykonywania najprostszych obowiązków domowych
  • Trudność w skupieniu się na swoich obowiązkach
  • Nadmierna senność lub całkowita bezsenność
  • Niechęć do aktywności seksualnej
Wówczas powinniśmy niezwłocznie udać się po pomoc do lekarza – specjalisty. Obecnie w niemal każdym mieście pojawiają się coraz to nowsze poradnie oraz centra pomocy osobom z depresją lub jej podejrzeniem. Nie należy bać się opinii publicznej ani nawet zdania najbliższych. Gdy zaniechamy leczenia depresji, możemy jedynie pogorszyć swój stan a nawet doprowadzić do poważnej tragedii. Leczenie depresji jest całkiem bezbolesne. Wystarczy jedynie odważyć się na wizytę u lekarza psychiatry i dokładnie opowiedzieć mu o swoich objawach.

Lekarz specjalista może zaproponować nam, w zależności od nasilenia i objawów oraz przyczyn depresji, pomoc dwojakiego rodzaju. Może to być leczenie farmakologiczne lub też leczenie za pomocą psychoterapii.
 
Jakie leki może nam zaproponować czy przepisać nasz psychiatra? Są to leki różnego rodzaju:
  • Leki SSRI – są to leki zawierające dużą ilość fluoksetyny; są to leki stosowane w przypadku łagodnej wersji choroby; mogą to być leki typu: Lexapro, Cipramil, Fluoksetyna;
  • Leki o podwójnym mechanizmie działania (zwiększające wydzielanie serotoniny oraz noradrenaliny; przykładowe leki to: Efektin, Remeron;
  • Leki trójpierścieniowe – stosowane w przypadku ciężkich postaci depresji.
Leki antydepresyjne należy bezwzględnie stosować pod ścisłą kontrolą lekarza specjalisty, gdyż każdy z nas może inaczej zareagować na dane leki. Psychiatrzy są zdania, iż prawidłowa terapia depresji za pomocą leków powinna trwać, co najmniej rok czasu, gdyż jest to gwarancją zmniejszenia nawrotów choroby. Psychoterapia zalecana jest w lżejszych przypadkach choroby. Może odbywać się w grupie lub indywidualnie. Ma na celu zmianę sposobu myślenia o sobie, a także zmianę w zachowaniu osoby cierpiącej na depresję. Terapeuci uczą jak radzić sobie z lękiem oraz jak rozpoznawać skutecznie nadejście kolejnego ataku depresji.
 
Osoby chorujące na depresję mogą także same sobie nieco pomóc w walce z chorobą: Po pierwsze powinny one zmieć dietę: spożywać więcej ryb, które zawierają nienasycone kwasy omega-3 i tym samym wzmacniają układ nerwowy oraz produktów bogatych w magnez np.: banany, awokado, orzechy. Po drugie warto zmusić się do aktywności fizycznej, dzięki kilku minutom biegu lub innej formy aktywności fizycznej wzmacnia się wydzielanie endofrin, czyli hormonów szczęścia.

Po trzecie zmiana rytmu życia na bardziej regularny. Osoby chorujące na depresję mogą też zażywać leki ziołowe, (ale wówczas powinny wyeliminować farmaceutyki; nie wolno jednak tego robić bez ówczesnej konsultacji z lekarzem prowadzącym) zawierające wyciąg z dziurawca. Mogą to być leki takie jak: Deprim, Psychotonisol, Remotiv, Silenil.

 



Komentarze

depresja dodał : ~Smutna, 23-01-2014 17:07
dodał : ~magdalena, 10-11-2011 13:42
dodał : ~Dark, 12-03-2011 18:33