Tu jesteś: Porady zdrowotne

Cholesterol - czym grozi przekroczenie norm, czym różni się dobry od złego

dodano: 01-08-2018 - aln

Błędem jest postrzeganie cholesterolu tylko w negatywnych kategoriach. Jest on organicznym związkiem chemicznym niezbędnym nam do życia i prawidłowego funkcjonowania. Dlatego skrajne obniżanie cholesterolu nie jest wskazane. Bez niego niemożliwa byłaby synteza hormonów i niektórych witamin. Jednak przekraczanie norm tzw. złego cholesterolu niesie za sobą ryzyko wielu groźnych chorób, a nawet śmierci.

Dobry a zły cholesterol

W kontekście cholesterolu można mówić o całkowitym, „dobrym” i „złym”. Cholesterol całkowity to tłuszczowy związek chemiczny. Może powstawać w wątrobie (cholesterol endogenny) lub być dostarczany wraz z pożywieniem (cholesterol egzogenny). To wątroba odpowiada za metabolizm cholesterolu całkowitego.

Jest on wartością cholesterolu w surowicy, związanego z różnymi frakcjami. Aż 50-75 proc. tej wartości stanowi frakcja LDL - tzw. zły cholesterol, odkładający się w tętnicach człowieka i powoli zamykający ich światło, co grozi miażdżycą. Natomiast zaledwie 20-35 proc. cholesterolu całkowitego to frakcja HDL, czyli tzw. dobry cholesterol, mający odwrotne działanie do frakcji LDL.

Normy cholesterolu

W Polsce obowiązują inne normy stężenia cholesterolu we krwi, niż na przykład w Stanach Zjednoczonych, a w niektórych krajach w ogóle nie są one stosowane. W naszym kraju przyjmuje się, że stężenie cholesterolu całkowitego we krwi u młodej i zdrowej osoby powinno wynosić około 200 mg/dl. Bezpieczniej, jeśli stężenie to nie będzie wynosiło więcej niż 190 mg/dl. U osób zagrożonych pojawieniem się różnych chorób układu krążenia i chorujących, głównie przewlekle, im niższy poziom cholesterolu we krwi, tym lepiej. Przyjmuje się, że:

  • poziom 150-200 mg/dl, czyli 3,9-5,2 mmol/l jest prawidłowy,
  • poziom 200-250 mg/dl, czyli 5,2-6,5 mmol/l jest alarmujący,
  • poziom powyżej 250 mg/dl, czyli powyżej 6,5 mmol/l jest niebezpieczny dla zdrowia człowieka.

Wysoki poziom cholesterolu całkowitego może prowadzić i sygnalizować niedoczynność tarczycy, cukrzycę, łuszczycę, zastój żółci, zespół nerczycowy, niewydolność nerek lub wrodzoną, wzmożoną syntezę cholesterolu, tj. hiperlipoproteinemię. Istnieje wiele mniej lub bardziej charakterystycznych objawów zbyt wysokiego poziomu cholesterolu - sprawdź to na stronie: https://optymalnewybory.pl/warto-wiedziec/Objawy-podwyzszonego-poziomu-cholesterolu/.

Przy ocenie wyników badań krwi bierze się pod uwagę zwykle nie tylko stężenie cholesterolu całkowitego, ale i jego rozbicie na frakcje LDL i HDL. U osób zdrowych, u których nie występują dodatkowe czynniki ryzyka, jak nadwaga, zła dieta czy palenie papierosów, przyjmuje się, że norma LDL to poziom 130 mg/dl, ale u pacjentów po przebytym zawale lub chorujących na chorobę niedokrwienną serca, poziom LDL nie powinien przekraczać 100 mg/dl, a u chorych na cukrzycę - maksymalnie do 70 mg/dl.

Inaczej jest w przypadku stężenia frakcji HDL cholesterolu. Jest to frakcja bardzo ważna dla organizmu człowieka, a normy w tym przypadku wynoszą:

  • powyżej 40 mg/dl u zdrowych mężczyzn,
  • powyżej 50 mg/dl u zdrowych kobiet,
  • powyżej 60 mg/dl u osób cierpiących na schorzenia układu krążenia.

Osoby, u których poziom HDL wynosi powyżej 60 mg/dl, cieszą się statystycznie dłuższym o 5-7 lat życiem niż te, które mają normalny poziom frakcji HDL lub niższy.

Jak walczyć o obniżenie cholesterolu?

Wysoki poziom cholesterolu całkowitego, a przede wszystkim przekroczenie norm frakcji LDL cholesterolu, powinien skłonić pacjenta do podjęcia określonych działań, pozwalających na ich obniżenie. W walce pomaga aktywność fizyczna, niskotłuszczowa dieta i odpowiednie farmaceutyki przepisane przez lekarza.

Tylko dzięki diecie z wykluczeniem tłuszczów zwierzęcych można obniżyć o 10 proc. wartość frakcji LDL i cholesterolu całkowitego, dzięki czemu zmniejsza się ryzyko wystąpienia chorób układu krążenia.

Właściwa interpretacja

Trzeba pamiętać, że poziom cholesterolu we krwi zależny jest od wielu różnych czynników, nie tylko od diety, ale i prowadzonej aktywności fizycznej lub jej braku czy od ogólnego stanu zdrowia pacjenta. Normy stężenia cholesterolu we krwi są jedynie orientacyjne i zawsze powinno się je odnosić do kondycji konkretnej osoby. Interpretacja wyników badań krwi dotyczących cholesterolu w oderwaniu od sytuacji zdrowotnej, wieku i stylu życia pacjenta, jest bezzasadne.



Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...