Digoxin wykorzystywany jest przy długotrwałej, zaistonowej niewydolności krążenia występujących w związku z wadami serca, stanami zapalnymi mięśnia serc, zwłóknieniami mięśnia serca o charakterze miażdżycowym, części schorzeń kardiomiopatii, sercu płynnym oraz nadkomorowych zaburzeniach rytmu serca.

Preparat należy do grupy glikozydów nasercowych, uzyskanych z naparstnicy wełnistej. Poprawia kurczliwość mięśnia sercowego oraz przyśpiesza czynność serca. Ponadto wykazuje właściwości chronotropowe i dromotropowe ujemne. Oddziałuje również batmotropowo dodatnio. Powoduje wzrost siły skurczu mięśnia sercowego, zmniejsza czas jego trwania, wydłuża pauzy między skurczami w związku z czym następuje korzystna zmiana w napływie żylnym. Spowalnia aktywność serca za pomocą zatrzymującego oddziaływania na węzeł zatokowy i przez stymulację receptorów nerwu błędnego. Blokuje i zmniejsza prędkość przewodzenia przedsionkowo-komorowego. Zwiększa pobudliwość pozatokowych ośrodków bodźcotwórczych. Po zażyciu doustnym dobrze przenika z przewodu pokarmowego. Pierwsze efekty działania preparatu zauważalne są już po upływie 1 godziny od momentu przyjęcia leku. Proces wydalania digoksyny ma miejsce głównie dzięki aktywnoście nerek.

- preparat przeznaczony do stosowania doustnego
- przy szybkim nasyceniu stosuje się dawkę 0,5-1 mg, a później po 0,25-0,75 mg co 6 godzin, przez blisko 48 godzin do momentu uregulowania niewydolności krążeniowej
- przy powolnym nasyceniu (po szybkim nasyceniu i indywidualnym wyrównaniu niewydolności krążenia) stosuje się dawkę przeważnie 0,25-0,5 mg x 1-3/24h