Lindaxa stosowana jest wspomagająco, w połączeniu z dietą, w leczeniu otyłości u pacjentów ze wskaźnikiem BMI ≥ 30 kg/m2 oraz u pacjentów z nadwagą (BMI ≥ 27 kg/m2) ze współistniejącymi czynnikami ryzyka, takimi jak cukrzyca typu 2 lub dyslipidemia. Preparat powinien być stosowany u pacjentów, u których leczenie niefarmakologiczne było nieskuteczne, tzn. nie uzyskano lub nie utrzymano zmniejszenia mc. większego niż 5% w ciągu 3 miesięcy. Stosowanie preparatu powinno być częścią kompleksowego leczenia pod kontrolą lekarza, posiadającego doświadczenie w leczeniu otyłości. Podczas stosowania i po odstawieniu preparatu należy dostosować nawyki żywieniowe oraz zwiększyć aktywność fizyczną.

Lindaxa - to lek hamujący łaknienie - inhibitor wychwytu zwrotnego noradrenaliny, serotoniny i dopaminy. Działanie lecznicze wykazują metabolity aminowe sybutraminy - pierwotny (metabolit 1) i wtórny (metabolit 2). Sybutramina i jej metabolity nie wpływają na uwalnianie monoamin i nie są inhibitorami MAO. Sybutramina powoduje zmniejszenie masy ciała poprzez nasilenie uczucia sytości oraz poprzez zwiększenie termogenezy. Ponadto u pacjentów z dyslipidemią dochodzi do zmniejszenia stężenia lipidów, a u pacjentów z cukrzycą typu 2 do wyrównania stężenia glukozy we krwi. Po podaniu doustnym sybutramina dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego i jest szybko metabolizowana w wyniku efektu pierwszego przejścia przez wątrobę. Po podaniu doustnym 20 mg chlorowodorku sybutraminy maksymalne stężenie we krwi występuje po 1,2 h. Farmakologicznie czynne metabolity 1 i 2 osiągają maksymalne stężenie we krwi po 3 h, a ich T0,5 w fazie eliminacji wynosi 14 do 16 h. Sybutramina wiąże się z białkami osocza w 97%, a jej metabolity w 94%. Stężenia obu metabolitów osiągają stan stacjonarny w ciągu 4 dni. Sybutramina i jej czynne metabolity są metabolizowane głównie w wątrobie i wydalane z moczem i kałem. T0,5 wynosi 1,1 h.

Doustnie. Dorośli: początkowo 10 mg raz na dobę, rano. U pacjentów, u których nie nastąpiło odpowiednie zmniejszenie mc. (co najmniej 2 kg po 4 tyg.) i tolerancja leku była dobra, dawkę można zwiększyć do 15 mg raz na dobę. U pacjentów, u których po 4 tyg. stosowania tej dawki nie nastąpiło zmniejszenie mc. o co najmniej 2 kg, lek należy odstawić. Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem, niezależnie od posiłku. Okres leczenia nie powinien być dłuższy niż 12 miesięcy.
Leczenie preparatem należy przerwać, gdy zmniejszenie mc. po 3 miesiącach leczenia stanowi mniej niż 5% mc. przed rozpoczęciem leczenia. Leczenia nie należy kontynuować u pacjentów, którzy ponownie przybrali na wadze ≥ 3 kg po wcześniejszym zmniejszeniu mc.
U pacjentów ze współistniejącymi chorobami leczenie preparatem można kontynuować tylko wtedy, gdy zmniejszenie mc. powoduje korzystne klinicznie zmiany, takie jak poprawa profilu lipidowego u pacjentów z dyslipidemią lub normalizacja stężenia glukozy we krwi u pacjentów z cukrzycą typu 2.