Rok 2009, bez wątpienia, niehlubnie będzie już chyba zawsze wiązał się z pojawieniem się wirusa A/H1N1v, który odpowiedzialny jest za rozwój choroby nazwanej ,,świńską” grypą. Do niedawna myślano, że najbardziej niebezpiecznymi dla człowieka wirusami grypy są odmiany: A, B i C. Jednak mutacje wirusów dokonuja się, bez naszej wiedzy, w bardzo szybkim tempie i dlatego też zapobieganie rozwoju potencjalnej choroby nie zawsze jest możliwe.

Ptasia grypa
Ptasia grypa jak nazwa wskazuje rozwinęła się w sposób taki, że wirus żyjący w organizmach zainfekowanych ptaków przenosił się (przez powietrze zawierające zanieczyszczenia z piór ptactwa domowego) na ludzi. Od 1997 roku do 2004 roku wirus spowodował kilkaset zgonów u ludzi. Zlikwidowano ponad 23 miliony sztuk drobiu. Wirusy ptasiej grypy dzielą się na dwa rodzaje: -HPAI o dużej zjadliwości (należy do nich wirus H5N1)
-LPAI o małej zjadliwości (należy do nich wirus H7N7).

Czy możemy się zaszczepić przeciwko ptasiej grypie? Otóż nie. Szczepionka co prawda została juz opracowana i wyprodukowana, ale nie jest ogólnodostępna. W krajach, które dokonały jej zakupu, stanowi rezerwę w razie pandemii.

Świńska grypa
Grypa świńska, spowodowana wirusem A/H1N1, do niedawna była chorobą spotykaną tylko u świń. Wiosną 2009 roku odnotowano jednak pierwsze zakażenia człowieka tym wirusem. Najbardziej niebezpieczne jest to, że wirus przenosi się z człowieka na człowieka. Wirus infekował najpierw w USA, potem w Kanadzie, Meksyku, aż dotarł do Europy. Dnia 11 czerwca 2009 roku dyrektor WHO ogłosiła 6 fazę pandemii grypy. U większości zakażonych osób, choroba miała przebieg łagodny, niektórzy musieli być hospitalizowani, niektóre zakażenia zakończyły się zgonem, a znaczna część pewnie w ogóle nie wiedziała, że choruje akurat na świńską grypę.

Objawy świńskiej grypy
Świńska grypa jest bardzo podobna do grypy sezonowej. Intensywność objawów i jej przebieg zależy od naszego organizmu i jego odporności. Zazwyczaj świńska grypa charakteryzuje się:

• bardzo wysoką gorączką (niekiedy powyżej 40 stopni Celcjusza)
• czasami występuje ból gardła, katar, dreszcze, biegunka, wymioty
• okres inkubacji jest szybki i wynosi 7 dni
• bardzo często pojawia się kaszel, bóle mięśni i stawów, silny ból głowy
• bardzo złym samopoczuciem.

Jeżeli czujemy się naprawdę bardzo źle i zauważyliśmy, że objawy wyżej wymienione u nas występują, udajmy się do lekarza pierwszego kontaktu. On na podstawie przeprowadzonego badania i zebranego wywiadu ocenia (często niestety pobieżnie), czy nasza choroba spowodowana jest bakterią czy też wirusem. Oczywiście najlepiej byłoby, gdyby zastosował specjalny test jednorazowego użytku, aby być pewnym czy jest to infekcja bakteryjna czy też wirusowa, ale w naszym kraju jeszcze takich nie ma. W przypadku wyraźnych podejrzeń lekarz kieruje chorego do Szpitala Zakaźnego lub na własną rękę wypisuje receptę na lek przeciwwirusowy np. Tamiflu.

Czy można zaszczepić się przeciwko świńskiej grypie? Otóż jeszcze nie. Naukowcy dopiero opracowują szczepionkę. Wiadomo, że wirus typu A/H1N1 jest wrażliwy na oseltamir i zanamivir, ale prace nad szczepionką wciąż trwają (jej przwidywany czas pojawienia się na rynku to grudzień 2009 - styczeń 2010).

Czy szczepionka na zwykłą sezonową grypę jet skuteczna też na grypę świńską?
Niestety nie. Szczepionka przeciwko sezonowej grypie, zawierająca komponenty skuteczne przeciwko innym wirusom grypy typu A/H1N1, nie stanowi skutecznej ochrony przeciwko wirusowi pandemicznemu A/H1N1.

Czy możemy zmniejszyć ryzyko zachorowania na świńską grypę?
Epidemiolodzy podkreślają, że zachowanie zwykłej higieny osobistej powinno zmniejszyć prawdopodobieństwo zakażenia wirusem.
1.Myjmy ręce przed każdym posiłkiem
2.Zasłaniajmy twarz podczas kichania czy też kaszlu
3.Nie odwiedzajmy znajomych kiedy jesteśmy chorzy.

Prognozy są alarmujące. Naukowcy szacują, że pierwsza fala pandemii dotrze do Europy jesienią i zimą 2009-2010 roku. Trudno jest przewidzieć ile osób zachoruje na tzw. świńską grypę, a ile w rzeczywistości na zwykłą grypę sezonową, która rocznie zabija tysiące istnień ludzkich. Pamiętajmy, że dopóki nie ma szczepionki na tę chorobę jesteśmy zdani na swoją odporność. Nie popadajmy jednak w panikę, kiedy mamy lekiki stan podgorączkowy i czujemy się ,,niewyraźnie''.
W przypadku mocnych podejrzeń udajmy się do lekarza, który zadecyduje o formie leczenia.