Podstawą podczas wyjazdów zagranicznych jest posiadanie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego. Karta daje bardzo dużo – umożliwia korzystanie z pomocy medycznej na terenie wszystkich krajów Unii Europejskiej, a także w Lichtensteinie, Norwegii i Islandii, na zasadach identycznych, co osoby w nich ubezpieczone. Korzystasz zatem z ubezpieczenia w ten sposób, jakbyś był rzeczywiście w tym kraju ubezpieczony. Różne mogą być jedynie zasady leczenia. Pamiętać należy, że nie każdy kraj udostępnia całkowicie bezpłatną pomoc medyczną. Bardzo często zwrot środków za leczenie chory uzyskuje dopiero po powrocie do kraju, gdzie powinien złożyć wniosek o odzyskanie tych pieniędzy do ubezpieczyciela. Niezbędne jest w tym wypadku posiadanie wszystkich dokumentów potwierdzających fakt przebycia danej choroby, jak również rachunki pokazujące jakie były faktyczne koszty tego leczenia. Niestety, ale bez tych dokumentów pacjent ma mniejsze szanse na otrzymanie zwrotu kosztów, a w najlepszym przypadku może jedynie cały proces odzyskiwania tych pieniędzy w znacznym stopniu wydłużyć.

 

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego wydawana jest całkowicie bezpłatnie. Należy jedynie złożyć odpowiedni wniosek w konkretnym oddziale wojewódzkim Narodowego Fundusze Zdrowia, do którego przynależycie. Druk wniosku znajdziecie na stronach internetowych Narodowego Funduszu Zdrowia, a równie dobrze możecie wypełnić go dopiero na miejscu, w siedzibie funduszu. Wniosek nie musi być doręczony osobiście – jak najbardziej możliwe jest jego wysłany faxem lub pocztą tradycyjną, co stanowi duże uproszczenie, gdyż czasami od wojewódzkiego oddziału NFZ-u dzielić nas może nawet kilkadziesiąt kilometrów. We wniosku należy umieścić następujące informacje: dokładne dane osobowe wyjeżdżającego, zasady korzystania z ubezpieczenia (np. z tytułu studiowania, zatrudnienia itp.), osobę, która jest płatnikiem składek, opisać dokładnie cel wyjazdu, jak również wskazać, jak zostanie karta odebrana. Karta może być odebrana osobiście lub przesłana pocztą tradycyjną.

 

Fakt posiadania ubezpieczenia w ramach Narodowego Funduszu Zdrowia musi być udokumentowany, zatem zmuszeni jesteśmy do okazania odpowiednich zaświadczeń. W zależności od zasad ubezpieczenia, inne będą wymagane dokumenty. I tak osoba prowadząca działalność gospodarczą powinna przedstawić potwierdzenie wpłaty ostatniej składki. Emeryci oraz renciści muszą przedstawić druczek, który potwierdza otrzymanie ostatniego świadczenia. Rolnicy powinni przedstawić zaświadczenie z KRUS o odprowadzaniu składek, ewentualnie może to być druk potwierdzający dokonanie ostatniej wpłaty. Bezrobotni dostarczają potwierdzenie z Urzędu Pracy, w którym zaznaczony jest fakt odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne. Osoby zatrudnione okazać powinny ostatni druk RMUA, zaświadczenie od pracodawcy lub podstemplowaną książeczkę ubezpieczeniową. Jeśli osobą ubezpieczoną jest członek rodziny, to dokumenty, które należy przygotować są nieco inne. Należy tutaj wymienić druki ZUS ZCNA, ZUS ZCZA, czyli zgłoszenie do ubezpieczenia, dokument potwierdzający posiadanie ubezpieczenia przez osobę zgłaszającą, a dla osób niepełnoletnich, dokument potwierdzający odbywanie nauki w szkole.

 

Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego wydawana jest na maksymalny okres 2 miesięcy, co oznacza, że tyle najdłużej powinien trwać pobyt w danym państwie. Przebywając nadal za granicą po okresie tych dwóch miesięcy, jak najbardziej dalej korzystać można z ubezpieczenia. Konieczne jest jednak złożenie kolejnego wniosku wraz z dokumentami potwierdzającymi przysługiwanie ubezpieczenia. 2 miesiące to standardowy okres korzystania z karty, natomiast inaczej wyglądają one dla osób wyjeżdżających do pracy, uczących się czy też emerytów i rencistów. Student może spędzić za granicą czas do końca danego semestru. Wyjeżdżający do pracy jest ubezpieczony przez cały okres jej podejmowania, a bezrobotny przez 30 dni. Emeryt i rencista korzysta z ubezpieczenia przez taki okres, na jaki przysługuje mu ubezpieczenie. Nie może to być jednak dłużej niż 5 lat.

Za co zapłacisz dodatkowo?

Tak jak zostało już wspomniane, EKUZ uprawnia do korzystania z darmowych świadczeń medycznych, ale tylko w takim zakresie, w jakim korzystają z niego mieszkańcy danego kraju. Oznacza to, że bezpłatnie korzystać można z tych świadczeń, które również dla obywateli danego kraju są dostępne całkowicie za darmo. W każdym kraju zupełnie inaczej wyglądają regulacje w zakresie dopłacania do kosztów leczenia. Kiedy dokładnie będziecie musieli pokryć całość bądź część kosztów leczenia? Przykładowo we Francji pacjent musi pokryć 20% kosztów leczenia, przy czym za opiekę płaci samodzielnie. Musi później ubiegać się o zwrot tych pieniędzy. W Niemczech zawsze pierwsza wizyta u lekarza w danym kwartale obciążona jest opłatą 10 Euro. Opłata dotyczy lekarzy rodzinnych, jak również stomatologów. By nie płacić za kolejne wizyty należy udać się do tego samego specjalisty wraz z druczkiem potwierdzającym poprzednią wpłatę. Belgia wymaga płatności nawet za przewóz karetką, przy czym nie ma szans na odzyskanie choćby części tych środków.

 

Pamiętajcie, że ubezpieczenie, które posiadacie, uchroni was jedynie w całości lub częściowo przed kosztami opieki lekarskiej. By uzyskać zwrot za inne koszty np. korzystanie z zakwaterowania, musicie dokupić dodatkowe ubezpieczenie.

 

Wyjeżdżając z biurem podróży obowiązkowo musimy pokryć koszty ubezpieczenia. Jest to suma niewielka, a daje naprawdę wiele i samo ubezpieczenie szczególnie przydaje się podczas wyjazdów do innych krajów, niż zostały wymienione w artykule. Najczęściej ubezpieczenie biura podróży obejmuje ubezpieczenie od następstw nieszczęśliwych wypadków, koszty leczenia KL, a także dodatki związane z wyjazdem, takie jak ubezpieczenie od kosztów rezygnacji z wyjazdu lub utraty bagażu podręcznego. W większości państw, korzystając z opieki zdrowotnej zmuszeni będziecie do samodzielnego pokrycia kosztów leczenia, a dopiero w kraju, na podstawie odpowiedniego wniosku, środki te będą wam zwrócone.

 

Fakt, że przebywasz za granicą, zachorowałeś, wcale nie powoduje, że nie możesz skorzystać na miejscu z darmowej pomocy medycznej. Możesz skontaktować się z odpowiednim odziałem Narodowego Funduszu Zdrowia w Polsce, ale oczywiście musisz mieć prawo do wydawania karty. Na podstawie wniosku zostanie Ci wydany odpowiedni certyfikat zastępczy, czyli dokument, który zastępuje EKUZ. Nawet brak Certyfikatu Zastępczego nie powoduje, że nie skorzystasz z opieki. Wtedy powinieneś zapłacić za leczenie samodzielnie, ale zachować wszystkich rachunki. Po powrocie do Polski musisz przedstawić je ubezpieczycielowi i na tej podstawie otrzymujesz zwrot kosztów leczenia.

Posiadanie ubezpieczenia podczas wyjazdu zagranicznego jest koniecznością. Jeśli wyjeżdżajcie z biurem podróży, to zakup ubezpieczenia jest obowiązkowy. Natomiast w przypadku samodzielnej podróży, sami również musicie się postarać o wydanie Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego. Jak zostało dowiedzione w artykule, nawet jeśli możecie załatwić tej kwestii wcześniej, to i tak macie możliwość odzyskania pełnych kosztów leczenia. Wystarczy tylko zachować rachunki oraz zaświadczenia potwierdzające odbyte leczenie. Oczywiście najbardziej odpowiedzialnym zawsze będzie złożenie wniosku o EKUZ i tym samym bezpieczne spędzenie urlopu czy też jakiegokolwiek innego wyjazdu zagranicznego.