Tu jesteś: Porady zdrowotne

Przyczyny nadciśnienia tętniczego

dodano: 24-07-2013 - lek.med. Oliwia Gorgoń- Klamke

Nadciśnienie tętnicze to choroba rozpoznawana i leczona od ponad 40 lat. Przez ten długi okres czasu udało się zidentyfikować szereg czynników odpowiedzialnych za zwiększanie ryzyka rozwoju hipertensji. Czym jest nadciśnienie tętnicze? Jakie są jego przyczyny? Co może odpowiadać za nadciśnienie tętnicze pierwotne? Jakie są przyczyny wtórnego nadciśnienia tętniczego? Co prowadzi do izolowanego nadciśnienia skurczowego?

 

Czym jest nadciśnienie tętnicze?
Nadciśnienie tętnicze to trwale utrzymujące się podwyższone ciśnienie krwi, które prowadzi do poważnych uszkodzeń w organizmie. Hipertensja niekorzystnie wpływa na naczynia krwionośne, przede wszystkim na tętnice wieńcowe, mózgowe, nerkowe i oczne, sprzyjając rozwojowi blaszek miażdżycowych.
 
Jakie są przyczyny rozwoju nadciśnienia tętniczego?
  • W ponad 90% przypadków nadciśnienia tętniczego jego etiologia pozostaje nieznana, wówczas nazywa się je pierwotnym.
  • Pozostałe niecałe 10% to nadciśnienie tętnicze o ustalonej przyczynie, określane mianem wtórnego.
 
 

Co może odpowiadać za nadciśnienie tętnicze pierwotne?

To, że nie udaje się zwykle zidentyfikować jednej konkretnej przyczyny odpowiedzialnej za rozwój nadciśnienia tętniczego, nie oznacza, iż jego etiologia pozostaje całkowicie nieznana. Przyjmuje się, że patogeneza nadciśnienia tętniczego pierwotnego jest wieloczynnikowa, a za istotne uważa się między innymi:
- obciążenie genetyczne nadciśnieniem tętniczym w rodzinie,
- nadmierne spożycie soli,
- brak aktywności fizycznej,
- otyłość,
- stres psychiczny.
 
 

Jakie są przyczyny wtórnego nadciśnienia tętniczego?

  • Najczęstszą grupą schorzeń prowadzących do rozwoju wtórnego nadciśnienia tętniczego są choroby nerek. Zarówno patologie dotyczące miąższu tego narządu:- kłębuszkowe zapalenia nerek,- wielotorbielowatość nerek, - cukrzycowa choroba nerek,  - wodonercze,jak i zmiany zlokalizowane w tętnicy nerkowej ograniczające jej przepływ, mogą prowadzić do powstania hipertensji. Niektóre nowotwory nerek manifestują się pod postacią wzrostu ciśnienia tętniczego, co nie rzadko stanowi ich pierwszy objaw.
  • Regulacją ciśnienia tętniczego w organizmie, poza nerkami, zajmuje się również układ endokrynny. Zaburzenia wydzielania niektórych hormonów mogą skutkować wzrostem ciśnienia krwi. Do takich stanów chorobowych zalicza się: - nadczynność tarczycy- nadmiar hormonów tarczycy,- niedoczynność tarczycy- niedobór hormonów tarczycy, - nadczynność przytarczyc – nadmiar parahormonu prowadzący do wzrostu stężenia wapnia we krwi, tak zwanej hiperkalcemii, - guz chromochłonny – nadmiar amin katecholowych, jak adrenalina, noradrenalina i dopomina, - zespół Cushinga – nadmiar glikokortykosteroidów, - zespół Conna – nadmiar aldosteronu gromadzącego duże ilości wody w ustroju, - akromegalia- nadmiar hormonu wzrostu, - zespół rakowiaka – nadmiar przede wszystkim serotoniny, ale także wielu innych substancji mogących wpływać na wartości ciśnienia tętniczego.
  • Niektóre wady serca mogą prowadzić do rozwoju hipertensji. W wyniku na przykład koarktacji aorty, czyli zwężenia jej światła w swoim początkowym odcinku, na kończynach górnych obserwuje się wartości świadczące o podwyższonym ciśnieniu krwi, natomiast na kończynach dolnych jest ono zdecydowanie za niskie.
  • Wartość ciśnienia tętniczego zależy nie tylko od stanu ścian naczyń krwionośnych i kurczliwości serca, ale również od wypełnienia łożyska naczyniowego. Nadmierna ilość płynów w obrębie naczyń skutkuje wzrostem ciśnienia.
  • Stany intensywnego pobudzenia, wyzwalające szybsze i silniejsze bicie serca, również prowadzą do wzrostu ciśnienia krwi. Taką sytuację obserwuje się między innymi u osób uzależnionych od alkoholu bądź narkotyków w trakcie zespołu abstynencyjnego, w hipoglikemii, po urazach albo wypadkach samochodowych czy w silnym stresie.
  • Przyjmowanie substancji zaburzających prawidłowe funkcjonowanie organizmu, także może zwiększa ciśnienie tętnicze. Takim działaniem cechują się amfetamina, kokaina, ale też nikotyna oraz alkohol.
  • Niektóre grupy leków przyjmowanych z powodu innych wskazań jako efekt uboczny niosą ryzyko rozwoju hipertensji. Jednymi z nich są doustne środki antykoncepcyjne i hormonalna terapia zastępcza, z uwagi na zawartość estrogenów. Poza tym glikokortykosteroidy, leki immunosupresyjne, jak cyklosporyna czy takrolimus, oraz preparaty pobudzające układ współczulny, czyli układ agresji i walki prowadzą do wzrostu ciśnienia krwi.
  • Układ nerwowy kontroluje działanie całego organizmu ludzkiego, łącznie z napięciem ścian naczyń krwionośnych czy szybkością bicia serca. Schorzenia skutkujące zaburzeniem jego prawidłowego funkcjonowania mogą przebiegać z wysokim ciśnieniem tętniczym.
  • Zwiększone wartości ciśnienia tętniczego można także zaobserwować w położnictwie u kobiet, u których rozwija się stan przedrzucawkowy albo nawet rzucawka.
 
 
Co prowadzi do izolowanego nadciśnienia skurczowego?
Hipertensję z reguły rozpoznaje się na podstawie podwyższonych wartości ciśnienia tętniczego skurczowego i rozkurczowego. Czasami jednak, w przebiegu niektórych schorzeń lub sytuacji klinicznych, wzrasta tylko ciśnienie skurczowe krwi, a rozkurczowe pozostaje w normie. Taka sytuacja nazywana jest izolowanym nadciśnieniem skurczowym. Tę postać nadciśnienia tętniczego można spotkać:
  • u osób w starszym wieku z powodu wzmożonej sztywności ścian naczyń krwionośnych,
  • w stanach tak zwanego krążenia hiperkinetycznego, czyli kiedy serce bije szybciej i krew krąży w większą prędkością., co można zaobserwować u chorych z nadczynnością tarczycy lub z niedokrwistością.

Niektóre wady serca, jak niedomykalność zastawki aortalnej, również mogą powodować izolowane nadciśnienie skurczowe.

 

 



Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...