Tu jesteś: Porady zdrowotne

Łysienie androgenowe

dodano: 18-12-2011 - aln

Łysienie androgenowe (nazywane też łysieniem typu męskiego) jest chorobą, której podłożem w większości przypadków są uwarunkowania genetyczne. Aż 95% wszystkich zdiagnozowanych przypadków łysienia stanowi właśnie łysienie androgenowe.

 

Najczęściej dotknięci nim są mężczyźni. Problem dotyczy bardziej mężczyzn rasy białej. Jego cechą charakterystyczną jest nadmierne wypadanie włosów. Na łysienie androgenowe mogą cierpieć także kobiety, chociaż w porównaniu z mężczyznami stanowią niższy odsetek. W przypadku kobiet chorobie dodatkowo towarzyszy hirsutyzm (nadmierne owłosienie typu męskiego).
 
Przebieg choroby
Zjawisko łysienia typu męskiego przebiega zupełnie inaczej u każdej płci. Mężczyźni tracą włosy głównie z powodu przemiany testosteronu w dihydrotestosteron. Reakcja jaka zachodzi na powierzchni skóry głowy powoduje, że włosy się osłabiają, przestają rosnąć, aż w końcu zaczynają wypadać i są coraz słabsze, oraz cieńsze. Wtedy u panów pojawia się łysina. Włosy rzedną na czubku głowy, zaczynają pojawiać się też charakterystyczne zakola.
Jeżeli chodzi o kobiety to u nich choroba przebiega trochę inaczej. Włosy na powierzchni głowy przerzedzają się równomiernie. Większość kobiet traci je na całej powierzchni skóry głowy. Najczęściej najwięcej ubywa ich w okolicach skroni i przedziałka.
 
Przyczyny łysienia typu androgenowego
Bezpośredniej przyczyny schorzenia należy szukać w nadwrażliwości organizmu na dihydrotestosteron (DHT). Jest to związek chemiczny, który jest pochodną męskiego hormonu testosteronu.
Najprawdopodobniej przyczyną choroby są androgeny. Są to hormony wydzielane przez gruczoły wydzielania wewnętrznego, dlatego tak ważne jest, aby ich praca nie była zakłócana i mogły pracować prawidłowo.
Inną przyczyną mogą być występujące zaburzenia w odżywianiu skóry głowy. Zaburzenia te mogą być spowodowane nadmierną pracą gruczołów łojowych. To właśnie w gruczołach łojowych dochodzi do przemiany testosteronu w DHT. 
 
Objawy
Pierwsze objawy choroby mogą być zauważalne już w okresie nastoletnim. Widać to na podstawie rozpoczętego procesu cofnięcia linii włosów (okolice skroni i czoła). W późniejszym okresie choroba dotyka całą skórę głowy, co w konsekwencji prowadzi do całkowitej utraty włosów. Zanim włosy zaczną nadmiernie wypadać to najpierw skraca się cykl wzrostu i odpoczynku włosów, a nowe wyrastają krótsze i słabsze i są dużo delikatniejsze.
U kobiet proces wypadania włosów nie jest tak bardzo nasilony jak u mężczyzn.
 
Leczenie
Do tej pory nie została jeszcze opracowana jedna metoda leczenia, która umożliwiałaby pełny sukces w leczeniu. Jednakże zaobserwowano, że lepsze wyniki leczenia osiągają pacjenci, którzy odpowiednio wcześnie rozpoczęli terapię.
 


Brak komentarzy

Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...