Tu jesteś: Porady zdrowotne

Konsekwencje wysokiego ciśnienia

dodano: 08-08-2013 - lek.med. Oliwia Gorgoń- Klamke

Nadciśnienie tętnicze to jedna w głównych chorób układu krążenia współczesnej cywilizacji. Większość chorych nie zdaje sobie sprawy, jak poważnym schorzeniem jest hipertensja i za jak wiele niebezpiecznych powikłań odpowiada. Dlaczego warto dbać o prawidłowe wartości ciśnienia tętniczego? Jakie mogą być konsekwencje hipertensji dla naczyń? Które narządy są najbardziej zagrożone powikłaniami wysokiego ciśnienia krwi?

 

Dlaczego warto dbać o prawidłowe wartości ciśnienia tętniczego?
Wszystkie struktury naszego organizmu zaopatrywane są w krew bogatą w tlen i substancje odżywcze dostarczaną za pomocą tętnic. Zbyt wysokie ciśnienie krwi uszkadza najpierw naczynia tętnicze, a w konsekwencji wiele innych narządów. Przestrzeganie zaleceń lekarskich i dbanie o prawidłowe wartości ciśnienia zapobiega rozwojowi często nieodwracalnych powikłań.
 

konsekwencje nadciśnieniaJakie mogą być konsekwencje nadciśnienia tętniczego da naczyń?

- W pierwszej kolejności nadmiernie wysokie ciśnienie krwi uszkadza strukturę ścian naczyń krwionośnych. Dochodzi do przebudowy tętnic, polegającej na pogrubieniu ich błony środkowej zbudowanej z mięśni gładkich, jednocześnie zwężając światło tych naczyń. Pogrubienie ściany tętnicy szyjnej ponad 0,9 mm uważa się za powikłanie narządowe nadciśnienia tętniczego.
 
- Ponadto na uszkodzonej ścianie naczynia chętniej tworzą się blaszki miażdżycowe, blokujące przepływ. Zmniejszenie dopływu krwi do narządów powoduje na przykład w przypadku ośrodkowego układu nerwowego zawroty głowy czy TIA, a w przypadku kończyn dolnych – chromanie przestankowe.

- Przerwanie blaszki miażdżycowej i powstanie zakrzepu bądź jej oderwanie i utworzenie zatoru skutkuje z kolei ostrym niedokrwieniem jakichś struktur, w zależności od naczynia, którego dotyczy. W wynikiem takiego zdarzenia może być udar mózgu, zawał mięśnia sercowego czy ostre niedokrwienie jelit.

- Na skutek zwiększonego ciśnienia krwi dochodzi do uszkodzenia struktury naszej największej tętnicy, mianowicie aorty. Jej osłabiona ściana może ulec balonowemu uwypukleniu, tworząc tętniaka prawdziwego. Taki tętniak wraz w upływem lat się powiększa, często nie powodując żadnych dolegliwości. Najniebezpieczniejsze powikłanie stanowi jego nagłe pęknięcie. Wówczas rzadko udaje się odpowiednio szybko zaopatrzyć chorego i uniknąć śmierci.

- Innym rodzajem uszkodzenia aorty w wyniku zbyt wysokiego ciśnienia tętniczego jest przerwanie tylko części ściany tej tętnicy i utworzenie tętniaka rozwarstwiającego. Taka zmiana powstaje zwykle nagle i towarzyszą jej silne dolegliwości bólowe, zlokalizowane przede wszystkim w klatce piersiowej i miedzy łopatkami. W zależności od lokalizacji tętniaka, wdraża się różne postępowanie.
 
Które narządy są najbardziej zagrożone powikłaniami wysokiego ciśnienia krwi?
Nadmiernie wysokie ciśnienie krwi utrudnia jej odpływ z lewej komory serce. Serce zmuszone jest do wykonywania coraz to większej pracy. W konsekwencji dochodzi do przerostu mięśniówki lewej komory, którego nasilenie ocenia się za pomocą wskaźników wyznaczanych na podstawie badania elektrokardiograficznego (EKG) bądź echokardiograficznego. W wyniku przerostu wzrasta ilość i wielkość włókien mięśniowych, natomiast nie zwiększa się ukrwienie ścian serca. W związku z tym łatwiej u takich chorych dochodzi do zawału mięśnia sercowego. Poza tym serce nadciśnieniowca odczuwa zmniejszony przepływ krwi przez tętnice wieńcowe jako konsekwencję miażdżycy naczyń, co także wiąże się z większym ryzykiem zawału serca.
 
Kolejnym narządem niezwykle istotnym w regulowaniu wysokości ciśnienia tętniczego w naszym organizmie są nerki. Cechuje je zdolność wpływania na ciśnienie krwi na drodze gospodarki wodno-elektrolitowej. Hipertensja zaburza ten mechanizm i uszkadza strukturę nerek, czego wczesnym objawem jest wzrost kreatyniny w surowicy krwi oraz mikroalbuminuria, czyli wydalanie z moczem 30-300 mg albumin na dobę. Nadciśnienie tętnicze może doprowadzić do niewydolności nerek.
 
Niezwykle istotnym narządem dla diagnostyki zaawansowania powikłań nadciśnienia tętniczego jest gałka oczna. Badając dno oka i oceniając zmiany naczyniowe w obrębie siatkówki, naczyniówki i tarczy nerwu wzrokowego, można wnioskować, w jakim stanie znajdują się tętnice reszty narządów bez zaglądania do wnętrza ciała. Monitorowanie stanu naczyń narządu wzroku odzwierciedla również skuteczność terapii hipertensji. Długotrwające wysokie ciśnienie tętnicze skutkuje postępującym pogarszaniem widzenia.
 
Ośrodkowy układ nerwowy to struktura zaopatrywana przez naczynia o dużych możliwościach kompensacyjnych. Tętnice mózgu potrafią przez długi czas utrzymywać ciśnienie perfuzji w normie mimo zbyt wysokiego ciśnienia tętniczego w reszcie organizmu. Wszystko ma jednak swoje granice i możliwości regulowania ciśnienia przez naczynia OUN również w pewnym momencie ulegają wyczerpaniu. Nadciśnienie tętnicze wiąże się zarówno z niedokrwiennym jak i krwotocznym udarem mózgu. Czasami w wyniku długotrwającej hipertensji tworzą się tętniaki w obrębie tętnic OUN, których pęknięcie stanowi przyczynę krwotoku podpajęczynówkowego. Gwałtowny wzrost ciśnienia tętniczego może prowadzić do encefalopatii nadciśnieniowej.

 



Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...