Nietrzymanie moczu to dolegliwość, która występuje zarówno u mężczyzn jak i u kobiet, choć u kobiet pojawia się ponad dwukrotnie częściej. Dlaczego? Za te nierówne proporcje odpowiedzialna jest anatomia ciała kobiecego. Kaszląc czy kichając dochodzi do wzrostu ciśnienia w jamie brzusznej. Następstwem jest ucisk pęcherza moczowego. Gdy ciśnienie panujące w jamie brzusznej zacznie znacznie przewyższać to ciśnienie panujące w zwieraczu cewki moczowej, dochodzi do popuszczenia moczu. Dodatkowym wytłumaczeniem jest fakt, iż u kobiet cewka moczowa jest krótsza niż u mężczyzn.
Co sprzyja rozwojowi nietrzymania moczu?
Wśród czynników sprzyjających rozwojowi nietrzymania moczu można wyróżnić: nieleczony stan zapalny pęcherza, guzki i kamienie występujące w układzie moczowym, wiek (u kobiet najczęściej 45 lat), poporodowe zmiany anatomiczne, palenie papierosów,
menopauzę u kobiet, powikłania poporodowe, pracę związaną z codziennym podnoszeniem ciężkich przedmiotów ,u mężczyzn prostatę oraz następstwo operacji gruczołu prostaty.
Klasyfikacja nietrzymania moczu
Osoby cierpiące na to schorzenia łatwo mogą odpowiedzieć ,z którym z dwóch rodzajów nietrzymania moczu mają do czynienia. Otóż wyróżnić można nietrzymanie moczu:
-wysiłkowe ( do niekontrolowanego popuszczania mocz dochodzi podczas wysiłku tj. biegania, podnoszenia ciężkich przedmiotów oraz podczas zwykłego kaszlu, kichania czy śmiania się)
-z parcia (w tym przypadku dochodzi do uczucia silnego parcia na pęcherz moczowy. Po chwili następuje skurcz pęcherza, co w efekcie kończy się popuszczeniem moczu).
Jak sobie pomóc z problemem nietrzymania moczu?
Najważniejsze w tym schorzeniu jest jak najszybsze udanie się do lekarza (najlepiej urologa). Po przeprowadzeniu wywiadu będzie mógł określić, z jakim rodzajem nietrzymania moczu boryka się pacjent. W przypadku nietrzymania moczu wynikającego z parcia najczęściej lekarz wypisuje receptę na specjalistyczne leki. W przypadku nietrzymania moczy wysiłkowego niezwykle istotne są ćwiczenia mające ma celu wzmocnienie mięśni dna miednicy oraz wzmocnienie mięśni zwieracza cewki moczowej.
Ostatnio bardzo często lekarze kierują swoich pacjentów do gabinetów rehabilitacyjnych lub też fizjoterapeutycznych, w których pacjentom pokazuje się jak wykonywać odpowiednie ćwiczenia. Prowadzący rehabilitację posługując się techniką biofeedbacku (specjalne elektrody) wskazuje nam, którymi mięśniami sterujemy i czy dobrze to robimy.
Jedną z podstawowych czynności mających na celu walkę z wysiłkowym nietrzymaniem moczu jest ćwiczenie tzw. mięśni Kegla. Są to mięśnie dna miednicy, które należy spinać kilkanaście razu w ciągu dnia., najlepiej w pozycji siedzącej.
W walce z wysiłkowym nietrzymaniem moczu stosuje się również elektrostymulację (u kobiet i u mężczyzn). Polega ona na tym, że np. u kobiet przez pochwę lub odbytnicę wprowadza się specjalne urządzenie, które przesyła prąd i stymuluje określone mięśnie do wykonania skurczu. Mięśnie stają się wtedy silniejsze i mocniejsze.
