Skóra jest zbudowana z trzech warstw, które są ze sobą połączone różnymi strukturami. Zniszczenie struktur przez przeciwciała wyprodukowane przez nieprawidłowo reagujące komórki odpornościowe przyczynia się do powstania pęcherzy.

Pomimo, że choroba występuje niezwykle rzadko, to jednak jeśli już się na nią zachoruje, to potrafi utrudnić codzienne funkcjonowanie, a nawet znacznie pogorszyć jakość życia.

 

Medycyna zna kilka rodzajów pęcherzycy. Rozróżniamy pęcherzycę zwykłą, pęcherzycę liściastą, pęcherzycę paranowotworową. Każdy rodzaj objawia się powstawaniem na skórze licznych pęcherzy, które mogą tworzyć się na różnych miejscach na skórze, na przykład na błonie śluzowej jamy ustnej, spojówek, okolic narządów moczowo-płciowych, czy też mogą powstawać głęboko w skórze. To w którym miejscu powstaną pęcherze zależy od rodzaju choroby.

 

Najbardziej poważnym rodzajem jest pęcherzyca paranowotworowa, która pojawia się głównie u osób, które wcześniej chorowały na nowotwór. Do jej objawów należy: dość bolesne owrzodzenie jamy ustnej, warg i przełyku. Ten rodzaj przeważnie nie reaguje na leczenie.

 

Pęcherzyca jest chorobą przewlekłą. Czasami nawet po bardzo długiej przerwie jej objawy powracają, a choroba zaczyna się bardziej nasilać. Jest chorobą uwarunkowaną genetycznie. Jedną z przyczyn zachorowania może być zakażenie różnego rodzaju wirusami.

 

Choroba może się nasilać pod wpływem różnych czynników, które mają również wpływ na wysiew pęcherzy. Czynniki te to między innymi:

Najczęściej występuje u dorosłych będących w średnim wieku i osób starszych

 

Pęcherzyca zwykła jest najgorszą odmianą tej choroby. W tym przypadku pęcherze tworzą się zarówno na skórze jak i na błonach śluzowych i mogą powodować powstawanie różnych ran utrudniających normalne, codzienne funkcjonowanie.

 

Pęcherzycę leczy się najczęściej glikokortykosteroidami w połączeniu z lekami, które hamują czynność układu immunologicznego. Jest to metoda, która przynosi wiele niepożądanych działań, jak na przykład: rozwój nowotworów, częstsze i cięższe występowanie infekcji, uszkodzenie wątroby, szpiku kostnego, powodujące na przykład niedokrwistość. Przy długim stosowaniu leków sterydowych organizm narażony jest na wystąpienie i rozwój na przykład: cukrzycy, osteoporozy, choroby wrzodowej żołądka. Ponadto trzeba liczyć się także z możliwością rozwoju jaskry i zaćmy.

 

Przy pęcherzycy bardzo ważne jest oprócz przyjmowania leków, utrzymanie odpowiedniej higieny ciała. Chory powinien codziennie stosować kąpiele odkażające.