Tu jesteś: Porady zdrowotne

Czy pierwsze objawy ADHD mogą wystąpić u niemowląt?

dodano: 07-03-2013 - lek.med. Oliwia Gorgoń- Klamke

Dla wielu osób każde żywotne dziecko stanowi przykład ADHD. Uproszczenie to często niesłusznie krzywdzi zupełnie zdrowe, tylko pełne energii istoty. Czym jest ADHD i jak je rozpoznać? Czy pierwsze objawy ADHD mogą pojawić się już u niemowląt? Czy u niemowląt można postawić rozpoznanie ADHD? Czy każdy, kto w okresie niemowlęcym wykazuje nadmierną aktywność, będzie miał w przyszłości ADHD?

 

ADHDCzym jest ADHD?

ADHD to inaczej zespół nadpobudliwości psychoruchowej. Choroba występuje częściej u chłopców i cechuje się klasyczną triadą objawów, do których należy impulsywność, zaburzenia koncentracji uwagi i nadmierna ruchliwość. Nie oznacza to jednak, iż każde żywe dziecko ma ADHD. Etiologia tego zespołu nadal pozostaje tajemnicą, jednak wiadomo, co stanowi istotę choroby. W jej przebiegu dochodzi do osłabienia przewodnictwa dopaminergicznego i noradrenergicznego w ośrodkowym układzie nerwowym. Niektórzy upatrują przyczyn tego schorzenia w obciążeniach genetycznych.

 

Jak rozpoznać ADHD?

Celem postawienia pewnej diagnozy, należy obserwować dziecko przez co najmniej pół roku. Przez te 6 miesięcy nadpobudliwość, nadmierna ruchliwość i zaburzenia koncentracji muszą stanowić codzienność dziecka i komplikować jego funkcjonowanie. Objawy umożliwiające rozpoznanie zespołu pojawiają się poniżej 5 roku życia, natomiast pewne rozpoznanie można postawić około 6 roku życia.

Czy pierwsze objawy ADHD mogą pojawić się u niemowląt?
Zauważono, że dzieci, u których w wieku późniejszym stawia się rozpoznanie zespołu nadpobudliwości psychoruchowej, już w okresie niemowlęcym wykazywały pierwsze symptomy nadmiernej aktywności.
  • Takie niemowlęta są bardziej płaczliwe od rówieśników, trudniej je uspokoić.
  • Występują u nich problemy z jedzeniem. Niemowlęta pijąc mleko zbyt łapczywie, łykają więcej powietrza niż pokarmu. Teoretycznie szybko się najadają, ale tylko pozornie, bowiem większość treści żołądka stanowi gaz. Poza tym często takie karmienie kończy się wymiotami. W obu przypadkach dziecko krótko po jedzeniu znowu jest głodne i niespokojne. Ponownie chwytając pierś bądź butelkę popełnia te same błędy co poprzednio i tak historia się cały czas powtarza. Dziecko jest ciągle niespokojne, a stres matki, wyczuwany przez niemowlę, dodatkowo potęguje jego rozdrażnienie.
  • U takich niemowląt częściej niż u innych pojawiają się problemy ze snem. Śpią mniej, płycej, trudniej zasypiają, częściej się budzą w nocy.
  • Poza tym, dzieci te są cały czas w ruchu. Rozwijają się prawidłowo, nabywając nowych umiejętności i pokonując kolejne kroki milowe zgodnie z wiekiem. W przeciwieństwie do innych niemowląt, po nauczeniu się następnych ruchów, wykonują je ciągle. Chętniej obracają się z brzuszka na plecy i odwrotnie, machają na zmianę rączkami, przekładają zabawki z ręki do ręki. Cechują się zdecydowanie większą aktywnością ruchową niż rówieśnicy.
  • Niemowlęta są cały czas pobudzone. Zachowują się tak, jakby się ciągle gdzieś spieszyły, jakby coś je rozpraszało czy ekscytowało.
  • Takie dzieci charakteryzują się również bardzo bogatą mimiką. Często i chętnie manifestują zdolność przybierania różnorodnych wyrazów twarzy.
  • U dzieci z późniejszym rozpoznaniem ADHD częściej występują ataki kolki niemowlęcej.
  • Niemowlęta te, ucząc się mówić, co zwykle czynią nieco później, częściej się jąkają. Wynika to z tego, że mowa jest dla małego dziecka czynnością precyzyjną, wymaga skupienia i zaangażowania. Niemowlęta, z diagnozą ADHD w okresie niemowlęcym, są ciągle pobudzone, rozkojarzone i nie potrafią skoncentrować się na jednym działaniu, dlatego uczą się mówić z opóźnieniem i czynią to mniej płynnie.
 


Brak komentarzy
Tego artykułu jeszcze nie skomentowano. Bądź pierwszy...