Jak objawia się ospa i kiedy należy udać się po fachową poradę do lekarza? Gdy nasza pociecha zaczyna uskarżać się na złe samopoczucie, bóle mięśni i głowy, a do tego ma wyraźnie podwyższoną temperaturę a na jej ciele pokazuje się nietypowa wysypka, wówczas możemy być pewni, że nasze dziecko zachorowało na ospę wietrzną. Wówczas niezbędna jest natychmiastowa wizyta u lekarza pediatry, który zaleci odpowiednie leczenie oraz wskaże jak powinniśmy postępować wobec chorego małego pacjenta. 

 

W całej chorobie najbardziej uciążliwa jest wysypka, która z początku pojawia się najpierw na tułowiu, następnie na twarzy oraz ramionach i udach. Często przybiera ona postać drobnych pęcherzyków, które nie są bolesne, ale ich dokuczliwość polega na tym, że są bardzo swędzące. Pęcherzyki pojawiają się także na owłosionej skórze głowy oraz na błonach śluzowych – mowa o tu o bardziej zaawansowanej formie choroby. Początkowo wysypka, jaka pojawia się na skórze dziecka, przyjmuje postać czerwonych, drobnych plamek i grudek. Te następnie zmieniają się w pęcherzyki wypełnione surowiczym płynem. Pęcherzyki są otoczone dodatkowo delikatną, czerwoną obwódką.

 

Po upływie dwóch do trzech dni pęcherzyki, zamieniają się w krosty, które dość szybko przysychają i stają się strupami. Po ich odpadnięciu na skórze pojawiają się krótkotrwale przebarwienia skóry. To, co ważne to fakt, iż wysypka pojawia się w kilku rzutach, przez co na skórze chorego istnieje od razu kilka jej postaci.

 

Na ospę wietrzną najczęściej zapadają dzieci w wieku od piątego do czternastego roku, chociaż przypadki tej choroby w późniejszym wieku także są znane, ale wówczas choroba przebiega w bardziej ostrej i zaawansowanej formie czy też postaci. Wymaga ona też bardziej zaawansowanych środków leczenia.

 

W czasie choroby szalenie ważnym jest by izolować naszego małego chorego, od pozostałych członków rodziny do chwili odpadnięcia strupów. Najczęstszymi powikłaniami choroby, jaką jest ospa wietrzna u dzieci jest inne schorzenie, czyli zakażenie ropne skóry wywołane obecnością takich bakterii jak gronkowiec czy paciorkowiec.

 

Chorobie daje się zapobiec poddając dziecko odpowiednio wcześniej szczepionce ochronnej. Szczepionka powinna być podawana dwufazowo:

 

- od 9ego miesiąca życia do 12-ego roku życia dziecka, podaje się jedną dawkę szczepionki;

- od 13-ego roku życia należy podawać szczepionkę dwa razy w odstępie, co 6 tygodni.

 

Szczepionka nie wywołuje żadnych powikłań i jest dobrze tolerowana przez małych pacjentów. Oczywiście nie jest to gwarancją, że nasza pociecha nie zachoruje na ospę, ale z pewnością, przebieg choroby będzie tutaj o wiele łagodniejszy niż w przypadku, gdy dziecko nie zostanie zaszczepione.

Leczenie choroby odbywa się w dwóch fazach: doraźnie oraz objawowo. Aby pomóc dziecku w lepszym przejściu choroby powinniśmy przede wszystkim stosować liczne maści, które będą pomagały w likwidacji przykrego swędzenia pojawiających się krost na ciele małego pacjenta.

 

W aptekach istnieje spora dostępność wszelkiego rodzaju maści dla maluchów oraz dla nieco starszych dzieci. Najbardziej polecana maść – szczególnie dla dzieci młodszych to gencjana, która doskonale powstrzymuje uciążliwe swędzenie. Możemy też zaopatrzyć się w specjalne pudry oraz kremy dla dzieci. Tutaj doskonałym środkiem może być też Pudroderm który stosuje się dwa razy dziennie – smarujemy nim każdą krostkę. Choroba mija dość szybko po zastosowaniu tego właśnie specyfiku. Lekarze i farmaceuci polecają także bardzo delikatny w stosowaniu puder w płynie o nazwie Dermopur. Preparat działa wysuszająco, ściągająco oraz znieczulająco. Zawarty w nim mentol pozwala pozbyć się uciążliwego bólu i swędzenia a przy tym doskonale łagodzi podrażnioną skórę. W ostateczności możemy sięgnąć po Variderm, czyli maść przeciw świądową. Wszystkie te środki są bardzo tanie oraz ogólnodostępne w każdej aptece. Wystarczy jednie dopytać o nie i o ich skuteczność farmaceutę.